Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] stwierdzono, że skarżąca A.R z uchybieniem terminu wniosła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...], nr [...] określającej jej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2017 r. w kwocie [...] zł.
Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia tego postanowienia wynika, że zostało ono doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 października 2020 r.
W dniu 3 grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę na to postanowienie i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi.
Postanowieniem wydanym w niniejszej sprawie w dniu 11 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie wniesione na to orzeczenie przez pełnomocnika skarżącej zostało natomiast oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem wydanym w dniu 24 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt I FZ 213/21.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona. Odnotowania bowiem wymaga, że w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli więc w rozpatrywanym przypadku zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 października 2020 r., to skarga na ten akt mogła zostać wniesiona najpóźniej w piątek 6 listopada 2020 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącej uczynił to w dniu 3 grudnia 2020 r., czyli po terminie, który nie został mu przywrócony. Niezbędne zatem stało się zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.