Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez K. G., utrzymał w mocy decyzję [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za [...] 2001 r. zobowiązania w kwocie [...] zł. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołał art. 233 § 1 pkt 1 i art. 13 § 1 pkt 2lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
Przedstawiając stan faktyczny podał, iż strona prowadziła działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej artykułów przemysłowych – głównie paliw i węgla. W deklaracji VAT-7 za [...] 2001 r. wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł do przeniesienia. Rozliczenie to zostało skorygowane przez urząd skarbowy decyzją określającą zobowiązanie w kwocie [...] zł. W związku z powyższym wyżej wymienioną decyzją organ podatkowy pierwszej instancji skorygował rozliczenie z tytułu podatku od towarów i usług za [...] 2001 r. określając, w miejsce zadeklarowanej nadwyżki do przeniesienia, zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł.
W skardze z dnia [...] 2004 r. strona wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego i zarzuciła naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, poprzez nie wskazanie decyzji stanowiącej podstawę do zakwestionowania deklaracji VAT-7 oraz art. 120, 121 i 122 tej ustawy, poprzez prowadzenie postępowania z rażącym naruszeniem prawa.
Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Przystępując do oceny legalności zaskarżonej decyzji należy w pierwszej kolejności zauważyć, iż dokonując rozliczenia podatku od towarów i usług za [...] 2001 r. organy podatkowe nie uwzględniły zadeklarowanej przez stronę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia z [...] 2001 r., bowiem [...] Urząd Skarbowy w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] określił w podatku od towarów i usług określającą zobowiązanie w kwocie [...] zł. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...].
Po rozpatrzeniu wniesionej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Ka 1722/04 uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za [...] 2001 r.. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż rozstrzygnięcie podjęte w rozliczeniu podatku od towarów i usług za [...] 2001 r. w znaczący sposób kreuje wielkość zobowiązania za [...] 2001 r., a to oznacza, iż również decyzja podjęta w postępowaniu dotyczącym podatku od towarów i usług za [...] 2001 r. musiała zostać uchylona.
Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd – działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – skargę uwzględnił i zaskarżoną decyzję uchylił, orzekając zarazem, że decyzja ta nie może być wykonana, jak i obciążył Dyrektora Izby Skarbowej kosztami postępowania w sprawie.