Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez K. G., utrzymał w mocy decyzję [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za [...] 2002 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia w kwocie [...] zł. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołał art. 233 § 1 pkt 1 i art. 13 § 1 pkt 2lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
Przedstawiając stan faktyczny podał, iż strona prowadziła działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej artykułów przemysłowych – głównie paliw i węgla. W rozliczeniu za [...] 2002 r. odliczyła podatek naliczony z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 2002 r. wystawioną przez M. D.. Pismem z dnia [...] 2002 r. wystawca faktury, nie żądając zwrotu oryginału faktury, poinformował, że anuluje przedmiotową fakturę w całości. Jak ustalono czynność sprzedaży [...] miału węglowego nie została dokonana. W tym stanie faktycznym powołując się na art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 48 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 27, poz. 268), organy podatkowe wyeliminowały z rozliczenia podatek naliczony wynikający z tej faktury.
W skardze z dnia [...] 2004 r. strona wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego i zarzuciła naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej i § 48 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r., wskazując, iż organy podatkowe odmiennie oceniają rolę faktur korygujących, bowiem w przypadku korekty obrotu i podatku należnego nawet drobne uchybienie w postaci braku potwierdzenia odbioru faktury korygującej uniemożliwia zmniejszenie obrotu, a w odniesieniu do podatku naliczonego nawet brak faktury korygującej uzasadnia wyeliminowanie prawa do obniżenia podatku należnego.
Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodał, iż czym innym jest zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury, która nie dokumentuje rzeczywistej sprzedaży, a czym innym korekta obrotu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Przystępując do oceny legalności zaskarżonej decyzji należy w pierwszej kolejności zauważyć, iż eliminując z rozliczenia podatek naliczony z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 2002 r. wystawionej przez M. D. nie przeprowadziły żadnego postępowania wyjaśniającego, a w aktach sprawy znajdują się dwie faktury o identycznej treści, z których jedna(załącznik nr 1 do protokołu kontroli) jest anulowana, a druga (załącznik nr 5 do tego samego protokołu kontroli) nie jest opatrzona adnotacją "anulowana". Okoliczność ta nie została w żaden sposób wyjaśniona ani protokole kontroli, ani w decyzji organu pierwszej instancji, ani w zaskarżonej decyzji organu odwoławczego.
W tej sytuacji podjęte rozstrzygnięcie, jako naruszające zasadę swobodnej oceny dowodów sformułowaną w art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) nie mogło pozostać w obrocie prawnym.
Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd – działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – skargę uwzględnił i zaskarżoną decyzję uchylił, orzekając zarazem, że decyzja ta nie może być wykonana, jak i obciążył Dyrektora Izby Skarbowej kosztami postępowania w sprawie.