Uzasadnienie
Decyzją z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję własną z [...] r. nr [...], którą odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z [...] r. nr [...] w sprawie uchylenia decyzji Wójta Gminy M. z [...] r. i uznania wniosku z 11 lutego 2016 r. za zasadny oraz stwierdzenia nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości należnego za 2006 r. A S.A. w wysokości [...] zł wraz z należnymi odsetkami.
Powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach, za pośrednictwem organu odwoławczego w terminie 30 dni od daty jej otrzymania, została doręczona skarżącemu w dniu 24 października 2019 r., co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 25 listopada 2019 r.
Tymczasem dopiero w dniu 27 listopada 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadał, za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę na wyżej wymienioną decyzję.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. w skrócie: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę, stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W tym miejscu należy wyjaśnić, że skargę wnosi się – co do zasady – w terminie trzydziestu dni (art. 53 § 1). Jedynie prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie 6 miesięcy, przy czym termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia przez te podmioty skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 53 § 3). Według poglądu wyrażonego w uchwale składu 7 sędziów NSA z 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OPS 6/05 (ONSAiWSA 2006, nr 3, poz.
68) art. 52 § 1 ma zastosowanie do prokuratora składającego skargę w dwóch sytuacjach. W pierwszej sytuacji, objętej początkową częścią analizowanego przepisu ("skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie"), prokurator biorący udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony jest skarżącym w rozumieniu tego przepisu jako podmiot, któremu doręczana jest decyzja administracyjna i który może złożyć skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tak jak strona i organizacja społeczna, i wówczas jest ograniczony terminem 30-dniowym z art. 53 § 1. W drugiej sytuacji, wyznaczonej przez końcową część art. 52 § 1 ("chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka"), przepis ten ma zastosowanie do wymienionych podmiotów nieuczestniczących w postępowaniu administracyjnym na prawach strony i w takim przypadku termin do wniesienia skargi wynosi sześć miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej (art. 53 § 3) (Woś Tadeusz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI Opublikowano: WK 2016).
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia do tut. Sądu za pośrednictwem organu odwoławczego, została skutecznie doręczona skarżącemu, czyli prokuratorowi, który brał udział w postępowaniu administracyjnym, w dniu 24 października 2019 r., a zatem termin do złożenia skargi upłynął w dniu 25 listopada 2019 r. Skarga została natomiast nadana dopiero w dniu 27 listopada 2019 r. Wobec tego stwierdzić należało, że skarga została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.