Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 listopada 2020 r. A. K. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: "Sądu") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi oraz podanie numeru PESEL strony skarżącej. Nadto, odrębnym zarządzeniem z tej samej daty Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, zakreślając analogiczny termin oraz rygor.
Jak wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencję obejmującą ww. wezwania do uzupełnienia braków skargi awizowano po raz pierwszy w dniu 28 stycznia 2021 r., a jej wydanie skarżącej nastąpiło w dniu 12 lutego 2021 r. Z udzielonych w ramach znajdującego się w aktach sprawy pisma z dnia 17 marca 2021 r. wyjaśnień operatora pocztowego wynika, że w międzyczasie, tj. w dniu 5 lutego 2021 r., dokonano także powtórnego awizowania przedmiotowej przesyłki.
W odpowiedzi na wezwania, skarżąca nadesłała pismo z dnia 19 lutego 2021 r., w którym podała swój numer PESEL, wnosząc zarazem o przyznanie jej zwolnienia od kosztów sądowych. Do pisma dołączony został podpisany egzemplarz skargi z dnia 27 listopada 2021 r. Jak wynika z daty stempla pocztowego widniejącej na kopercie, w której nadesłano rzeczoną korespondencję, skarżąca nadała ją w dniu 19 lutego 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to art. 49 § 1 P.p.s.a. obliguje przewodniczącego do wezwania strony do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. W przypadku nieuzupełnienia skargi w wyznaczonym terminie, podlega ona zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzuceniu w formie postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wśród wymogów formalnych skargi przewidziano między innymi w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. formułuje w przypadku będącej osobą fizyczną strony wnoszącej pismo obowiązek podania swojego numeru PESEL.
Stosownie zaś do treści art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Według art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie wniesiono niepodpisaną skargę, która nadto nie zawierała numeru PESEL skarżącej, a także pozostawała nieopłacona. W takiej sytuacji wystosowanie wezwań do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych oraz braku fiskalnego uznać należy za zasadne.
W tym miejscu trzeba odnotować, że siedmiodniowy termin przewidziany do usunięcia braków skargi upłynął skarżącej z dniem 18 lutego 2021 r., ponieważ korespondencję obejmującą stosowne wezwania doręczono skutecznie w dniu 11 lutego 2021 r.
Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
W myśl ukształtowanego w art. 73 § 4 P.p.s.a. domniemania doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W sprawie stanowiącej przedmiot rozpoznania w niniejszym postępowaniu korespondencję zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi uznać należy za doręczoną z dniem 11 lutego 2021 r., czyli z upływem czternastu dni od daty pierwszego awizowania przesyłki, które miało miejsce w dniu 28 stycznia 2021 r. Co istotne, na powyższe domniemanie bez wpływu pozostaje termin rzeczywistego odbioru przesyłki z placówki pocztowej, jeżeli miał on miejsce po zakończeniu okresu czternastodniowego. Przedmiotowa korespondencja została więc co prawda odebrana przez stronę skarżącą dopiero w dniu 12 lutego 2021 r., jednak fikcja doręczenia odnosi skutek z dniem 11 lutego 2021 r. i to od tej daty trzeba obliczać upływ terminu do dokonania czynności, o które wzywano. W tej sytuacji uzupełnienia braków skargi, dokonanego pismem z dnia 19 lutego 2021 r., nie można uznać za skuteczne, gdyż skarżąca nadała rzeczoną korespondencję po upływie przepisanego siedmiodniowego terminu.
W związku z powyższym, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji, tj. o odrzuceniu skargi.