Uzasadnienie
A Sp. z o.o. w B. (dalej: skarżąca, spółka) reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 stycznia 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (np. odpis z KRS).
Wezwanie powyższe doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 stycznia 2020 r.
Przy piśmie z dnia 7 lutego 2020 r. (nadanym w dniu 11 lutego 2020 r.) pełnomocnik skarżącej nadesłał odpis z KRS spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, LEX nr 516658). Z kolei w postępowaniu sądowoadministracyjnym brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącej wykonał wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi po terminie. Z uwagi na doręczenie wezwania w dniu 31 stycznia 2020 r. termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 7 lutego 2020 r. (piątek), podczas gdy pełnomocnik nadesłał stosowny dokument (data nadania) dopiero w dniu 11 lutego 2020 r. (wtorek).
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.