Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten stwierdził wygaśnięcie własnej decyzji z dnia [...] r., nr [...] ustalającej, że zobowiązanie małoletniej A. B. w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłej T. B. nie występuje.
Na powyższą decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła I. B.. będąca przedstawicielem ustawowym małoletniej A. B.. Od skargi tej uiściła wpis w wysokości 200 zł. Natomiast w piśmie z dnia 10 czerwca 2014 r. oznajmiła, że skargę tę cofa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże Sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne (nastąpi to, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Sąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Jako że w rozpatrywanym przypadku nie została spełniona żadna przesłanka niedopuszczalności cofnięcia skargi, należało je uznać za skuteczne i w konsekwencji umorzyć postępowanie. Ponieważ strona uiściła wpis od skargi, a pismo to zostało cofnięte, należało nadto orzec o zwrocie tej opłaty sądowej.