Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...], określającej A.M.(dalej zwaną także "stroną" lub "skarżącą") wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie [...]zł.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że decyzja organu pierwszej instancji została wysłana na adres strony listem poleconym za potwierdzeniem odbioru.
Z powodu niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji podatkowej, stosownie do art. 150 §1 pkt 1 tej ustawy, przesyłkę tę pozostawiono na okres 14 dni w placówce pocztowej, o czym stosownie do art. 150 § 1a Ordynacji podatkowej, zawiadomiono adresata, pozostawiając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka została odebrana osobiście przez adresata w dniu 21 lipca 2014 r.
O tej decyzji strona, reprezentowana przez radcę prawnego, pismem z dnia 28 lipca 2014 r. wniosła odwołanie, które zostało nadane listem poleconym nr [...] w Urzędzie Pocztowym B. w dniu 8 sierpnia 2014 r.
Odwołanie wpłynęło do [...] Urzędu Skarbowego w dniu 12 sierpnia 2014 r.
Naczelnik ww. Urzędu Skarbowego w piśmie z dnia 25 sierpnia 2014 r., nr [...], przedstawiając stanowisko organu podatkowego, stwierdził m.in., że pełnomocnik złożył odwołanie z dnia 28 lipca 2014 r. po upływie terminu wynikającego z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
Pełnomocnik strony w piśmie z dnia 27 sierpnia 2014 r. nie zgodził się z powyższym stanowiskiem organu, podnosząc, że termin do wniesienia odwołania upływał ostatecznie w dniu 4 sierpnia 2014 r. i został dotrzymany. Przesyłka pocztowa zawierająca odwołanie została nadana w dniu 4 sierpnia 2014 r. Na dowód swych twierdzeń pełnomocnik strony załączył uwierzytelnioną kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...].
W dalszej kolejności w odpowiedzi na wezwanie Dyrektora Izby Skarbowej pełnomocnik strony dostarczył oryginał potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...]. Organ wskazał, że zgodnie z tym potwierdzeniem przesyłka została nadana w dniu 4 sierpnia 2014 r.
W dalszej części postanowienia organ przedstawił czynności, które podjął w celu wyjaśnienia zaistniałych rozbieżności dotyczących daty nadania odwołania. W tych ramach wskazał, że w korespondencji z Naczelnikiem [...] Urzędu Skarbowego ustalił, że w okresie od dnia 4 do 12 sierpnia 2014 r. (tj. od daty wynikającej z potwierdzenia nadania przesyłki poleconej do daty wpływu ww. przesyłki do [...] Urzędu Skarbowego) z kancelarii pełnomocnika strony, wpłynęło jedno pismo w dniu 12 sierpnia 2014 r., tj. odwołanie strony od decyzji z dnia [...], nr [...].
Ponadto ustalono, że ze strony internetowej Poczty Polskiej http://emonitoring.poczta-polska.pl/ wynika, że ww. przesyłka polecona została nadana w dniu 8 sierpnia 2014 r. w Urzędzie Pocztowym B..
Następnie organ szczegółowo przedstawił wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Pocztowego B. oraz Poczty Polskiej S.A. Biura Ładu Korporacyjnego i Zgodności.
Organ odnotował, że Naczelnik Urzędu Pocztowego B. w piśmie z dnia 13 października 2014 r. poinformował, że przesyłka polecona nr [...] została nadana w dniu 8 sierpnia 2014 r. Twierdzenie to zostało następnie powtórzone w piśmie z dnia 21 października 2014 r., w którym Naczelnik Urzędu Pocztowego B. dodatkowo wyjaśnił, że z uwagi na słabą widoczność brak jest możliwości zrobienia skanu lub wydruku z dokumentów archiwalnych z Poczty 2000, niemniej jednak wskazał, że "numery nadawcze przesyłek na listy polecone nie powtarzają się w żadnym urzędzie - nie jest więc możliwe, aby klient nadał list polecony o określonym numerze w dniu 4.08i następnie list o takim samym numerze w dniu 8.08".
Dyrektor Izby Skarbowej odnotował dalej, że Poczta Polska S.A. Biuro Ładu Korporacyjnego i Zgodności w piśmie z dnia 18 listopada 2014 r., nr [...] poinformowała, że "przesyłka polecona oznaczona nalepką "R" o numerze [...] została na pewno przyjęta w ww. urzędzie pocztowym, w dniu 8 sierpnia 2014 r. i w tym samym dniu wprowadzona do obrotu pocztowego." Organ wskazał, że z pisma wynika, iż "prawidłowy jest odcisk datownika umieszczony na kopercie. Tym samym informujemy, że data widniejąca na potwierdzeniu nadania, jest niezgodna z faktyczną datą nadania przesyłki".
Z kolei w piśmie z dnia 3 grudnia 2014 r., nr [...], jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej, Poczta Polska S.A. Biuro Ładu Korporacyjnego i Zgodności poinformowała, że niemożliwe jest przekazanie organowi dokumentacji dotyczącej ustalenia daty nadania przesyłki poleconej nr [...], gdyż jest ona objęta klauzulą "Tajemnica przedsiębiorstwa Poczta Polska S.A.".
Wobec powyższego, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie strony, reprezentowanej przez radcę prawnego, zostało wniesione w dniu 8 sierpnia 2014 r.
Organ podkreślił, że skoro decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie odwoławczym, została skutecznie doręczona w dniu 21 lipca 2014 r., to termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4 sierpnia 2014 r. Odwołanie zostało natomiast wniesione za pośrednictwem poczty dopiero w dniu 8 sierpnia 2014 r., czyli po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
W skardze na powyższe postanowienie strona reprezentowana przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym wniosła o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania przez Dyrektora Izby Skarbowej.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podtrzymał stanowisko o terminowym złożeniu odwołania. Podkreślił, że z potwierdzenia nadania odwołania wynika, że zostało ono złożone w dniu 4 sierpnia 2014 r., natomiast organ przyjmując wyjaśnienia operatora pocztowego, nie wyjaśnił sposobu takiego postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie poinformował, że pismem z dnia 31 grudnia 2014 r., nr [...] złożył do Prokuratury Rejonowej w B. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez pełnomocnika skarżącej przeciwko wiarygodności dokumentu, tj. o czyn z art. 270 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.). Nadto z odpowiedzi na skargę wynika, że Poczta Polska S.A. wystąpiła do Prokuratury Rejonowej w B. z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu.
Następnie w piśmie z dnia 27 marca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że zawiadomienie z dnia 31 grudnia 2014 r. zostało dołączone przez Prokuraturę Rejonową w B. do materiałów postępowania o sygn. [...] prowadzonego z zawiadomienia Poczty Polskiej z dnia 28 listopada 2014 r. o możliwości popełnienia przestępstwa przez asystenta Urzędu Pocztowego B.. Organ zwrócił uwagę, że Prokuratura Rejonowa w B. ustaliła, że pracownik Poczty umieścił na dokumencie potwierdzenia nadania odcisk datownika z nieprawdziwą datą nadania. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego przedstawiono mu zarzut popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 Kodeksu karnego. Postępowanie nie zostało jeszcze zakończone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej.
Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, ponieważ równolegle do niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego toczy się postępowanie w sprawie o przestępstwo określone w art. 271 § 1 Kodeksu karnego, tj. w sprawie poświadczenia nieprawdy na dokumencie potwierdzenia nadania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Kwestią sporną zaś w niniejszej sprawie jest ustalenie daty nadania odwołania i w konsekwencji stwierdzenie, czy zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Data wniesienia tego odwołania musi być zatem wskazana w sposób pozbawiony wątpliwości.
Wobec tego zdaniem Sądu wynik powyższego postępowania będzie miał bezpośredni wpływ na wynik niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej, a zatem zachodzi przesłanka wyrażona w art. 125 § 1 pkt 2 ppsa.
Mając powyższe na względzie Sąd, w oparciu o art. 125 § 1 pkt 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.