Uzasadnienie
Pismem z 2 stycznia 2026 r. P.K. (dalej: skarżąca), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Tytułem wpisu od skargi uiściła kwotę 200,00 zł.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 13 marca 2026 r. wezwano skarżącą, do rąk pełnomocnika, do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 564,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 11 czerwca 2026 r., sygn. akt I SPP/Gl 72/26, referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie to nie zostało zaskarżone.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I z 23 lipca 2026 r. skarżąca, do rąk pełnomocnika, pismem z 31 lipca 2026 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 13 marca 2026 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 5 sierpnia 2026 r. Wpis od skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2).
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast, jeżeli pismem, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, podlega ono odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie nie ulegało wątpliwości, że skarga nie została należycie opłacona. Skarżąca została zatem prawidłowo wezwana do uzupełnienia wpisu od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z 13 marca 2026 r. skarżąca sformułowała wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Wniosek ten został rozpoznany, a skarżącej prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy.
Konieczne stało się zatem wystosowanie wezwania z 31 lipca 2026 r., co spowodowało, że skarżąca została ponownie zobowiązana do uzupełnienia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.
Przesyłka pocztowa zawierająca przedmiotowe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 5 sierpnia 2026 r. Termin przewidziany na uzupełnienie wpisu od skargi upłynął zatem skarżącej z dniem 12 sierpnia 2026 r. W tym terminie wpis od skargi nie został uzupełniony.
Konkludując, pozostało uznać, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.