Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie złożonego przez R. P. zarzutu na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] obejmującego zaległość z tytułu podatku akcyzowego za 04/2010 r. w kwocie należności głównej [...] zł.
Przesyłka zawierająca to postanowienie została doręczona w dniu 18 października 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych.
W dniu 18 listopada 2013 r. (data nadania) R. P. wniósł skargę z tego samego dnia na powyższe postanowienie. W skardze tej skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarga została wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w K.. Skarga ta wpłynęła do Dyrektora Izby Celnej w dniu 20 listopada 2013 r. Wobec tego Dyrektor Izby Celnej w K. przekazał tę skargę przy piśmie z dnia 25 listopada 2013 r. Dyrektorowi Izby Skarbowej w K..
Dyrektor Izby Skarbowej w K. przekazując skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wniósł o jej oddalenie.
W toku postępowania zarządzeniem z dnia 27 lutego 2014 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 18 listopada 2013 r. o przyznanie prawa pomocy. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 4 marca 2014 r. Skarżący nie wniósł sprzeciwu.
Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na oznaczone wyżej postanowienie w kwocie [...] zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona z dnia 31 marca 2014 r. skierowana do skarżącego i zawierająca m.in. odpis powyższego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została mu doręczona w dniu 2 kwietnia 2014 r.
Do chwili obecnej wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "ppsa"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie do art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 1951 r. Nr 4, poz. 28 ze zm.) dniami wolnymi od pracy są niedziele.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 ppsa, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13, publ. LEX nr 1298474, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2405/10, publ. LEX nr 742355, zob. także orzeczenia tam przywołane).
Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego dla tej czynności.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w niniejszej sprawie skargę należało wnieść za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Tymczasem skarżący wniósł skargę za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w K., a więc za pośrednictwem organu niewłaściwego. Wobec powyższego koniecznym stało się jej przekazanie według właściwości Dyrektorowi Izby Skarbowej w K.. Jednakże w takim przypadku, jak wyżej wskazano, o zachowaniu terminu decyduje data nadania skargi pod adresem właściwego organu administracji publicznej.
W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia postanowienia, czyli od dnia 18 października 2013 r., upłynął w dniu 18 listopada 2013 r. Jest tak dlatego, gdyż koniec terminu przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy, tj. w niedzielę 17 listopada 2013 r., a zatem za ostatni dzień terminu uznać należy najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek 18 listopada 2013 r. Skarżący nadał skargę w tym dniu, ale pod adresem niewłaściwego organu, tj. pod adresem Dyrektora Izby Celnej w K.. Skarga wpłynęła do tego organu w dniu 20 listopada 2013 r. Następnie została ona przekazana organowi właściwemu przy piśmie z dnia 25 listopada 2013 r., a więc nastąpiło to już po upływie terminu do wniesienia skargi. Z tego względu należy uznać, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa taką skargę należy odrzucić i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Niezależnie od powyższego należy odnotować, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Termin do uiszczenia wpisu upłynął jednak bezskutecznie z dniem 9 kwietnia 2014 r. Skarżący nie wykonał wezwania do uiszczenia wpisu, co także stanowi podstawę do odrzucenia skargi, zgodnie z art. 220 § 3 ppsa, w przypadku gdyby była ona wniesiona w terminie.