Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 stycznia 2009 r. T. U. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 lutego 2009 r., zawartym w piśmie z dnia 23 lutego 2009 r. wezwano skarżącego (pod rygorem odrzucenia skargi), aby w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania uzupełnił brak formalny skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz koperty nadania przesyłki pocztowej, wspomnianą przesyłkę, zawierającą wezwanie, wobec nieobecności adresata awizowano dwukrotnie (w dniu 27 lutego 2009 r. oraz w dniu 9 marca 2009 r.), a następnie zwrócono nadawcy w dniu 17 marca 2009 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie".
Brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia, stanowi zatem brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie skarżący nie zastosował się do prawidłowo doręczonego (w trybie art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i opatrzonego właściwym rygorem wezwania, wskutek czego brak formalny skargi pozostał nieuzupełniony.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym, a zatem orzeczono jak w sentencji.