Uzasadnienie
W dniu 19 października 2005 r. pełnomocnik skarżącego P. G. radca prawny P.N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...].
W uzasadnieniu strona skarżąca wniosła o uchylenie powyższej decyzji. Pełnomocnik zarzucił, że zaskarżona decyzja utrzymała pogląd o istnieniu innej decyzji pozwalającej na stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania, pomimo braku prawomocnego rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania wobec faktu uwzględnienia skargi w całości. Na dowód czego dołączono decyzję z dnia [...] r. uchylającą zaskarżoną decyzję.
Strona skarżąca przychyliła się do wniosku strony przeciwnej o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przystępując do wskazania motywów, którymi kierował się Sąd w wydaniu swego rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności wskazać należy na treść przepisu art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. "Lexis Nexis", Warszawa 2004, str. 106). Nadmienić należy, że uwzględnienie skargi w trybie autokontroli ograniczone jest przepisami o właściwości, co oznacza, iż tylko organ właściwy do dokonania weryfikacji decyzji (postanowienia czy innego aktu) może skargę uwzględnić (B. Adamiak, J. Borkowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Wyd. "Lexis Nexis", Warszawa 2004, str. 435).
Wskazana sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Uwzględnienie w całości skargi przez organ powoduje jednocześnie, że odpada przyczyna, dla której zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie organu podatkowego II instancji, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi, bezprzedmiotowym.
Z wyżej wymienionych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.