Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] stwierdził, że z uchybieniem terminu zostało wniesione zażalenie pełnomocnika skarżącej A Sp. z o.o. w S. z dnia 12 października 2018 r. na postanowienie Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, które organ ten prowadził przeciwko skarżącej na podstawie czterech własnych tytułów wykonawczych z dnia [...] o numerach [...], [...], [...] oraz [...] obejmujących zaległości skarżącej w podatku od towarów i usług za (kolejno): kwiecień, maj, czerwiec i sierpień 2013 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 6 marca 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego albo jego wierzytelnego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniach tych zwrócono uwagę na powinność ich wykonania w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono je pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 marca 2019 r.
W dniu 25 marca 2019 r. skarżąca uiściła kwotę należną tytułem wpisu od skargi.
Do wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi pełnomocnik skarżącej odniósł się natomiast w dniu 26 marca 2019 r., składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Żądanie to załatwiono jednak odmownie postanowieniem z dnia 13 maja 2019 r., które nie zostało zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu w następstwie niewykonania w terminie wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego.
Dostrzec bowiem trzeba, że w myśl art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Niedołączenie tego dokumentu do skargi uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Skoro zatem w rozpatrywanym przypadku pełnomocnik skarżącej otrzymał takie wezwanie w dniu 18 marca 2019 r., to powinien był je wykonać najpóźniej w poniedziałek 25 marca 2019 r. Jako że uczynił to dnia następnego, a zatem po terminie, który nie został mu przywrócony, skargę przez niego wniesioną należało odrzucić na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.