Uzasadnienie
Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie K. K. i jej syn P. K. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. o odmowie zgody na umorzenie P. K. zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę.
W skardze podpisanej przez P. K. i K. K. opisano trudną sytuację materialną rodziny skarżącego, jego niepowodzenia w prowadzeniu działalności gospodarczej, zawarto też informację, iż z wynagrodzenia otrzymywanego przez K. K. prowadzona była przez komornika sądowego egzekucja.
Adresatem zaskarżonej decyzji jest P. K., a odwołanie poprzedzające wydanie tej decyzji zostało wniesione przez P. K. (początkowo odwołującą była również K. K., ale w dniu [...] r. wykreśliła swój podpis pod odwołaniem), a zatem Sąd zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 maja 2005 r., zawartym w piśmie z dnia 2 czerwca 2005 r. wezwał K. K. (pod rygorem odrzucenia skargi) do wskazania – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania w jakim charakterze występuje ona w niniejszej sprawie (zobowiązano stronę do wskazania interesu prawnego).
Wezwanie Sądu doręczono adresatce w dniu 7 czerwca 2005 r., a w piśmie złożonym w WSA w dniu 14 czerwca 2005 r. K. K. ponownie wskazała na trudną sytuacje życiową, w jakiej znalazła się wraz z synem i jego rodziną na skutek wielu niekorzystnych zdarzeń, jakie zaistniały w związku z prowadzoną w rodzinie działalnością gospodarczą.
Wskazała również, iż uzyskiwane przez nią wynagrodzenie było przez długi okres przedmiotem egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje.
Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
Sąd wezwał zatem K. K. (nie była ona adresatką zaskarżonej decyzji) do wskazania interesu prawnego. W odpowiedzi nadesłano wyjaśnienia, w których wskazano, iż odmowa uwzględnienia wniosku o umorzenie zaległości podatkowej
P. K. stawia go wraz z rodziną w bardzo trudnej sytuacji życiowej, a niemożność bieżącego regulowania zobowiązań wobec fiskusa zaistniała bez winy podatnika.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż K. K. nie wykazała, że przysługuje jej legitymacja do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...]. Skarga może bowiem dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. W tym aspekcie interes prawny o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu (np. decyzji lub postanowienia) por. Tadeusz Woś w: Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, str. 213 -214).
Jak więc wykazano powyżej konsekwencje ekonomiczne jakie wiążą się z odmową umorzenia zaległości podatkowych P. K. nie pozwalają na przyznanie członkom najbliższej rodziny podatnika uprawnienia do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w tym przedmiocie.
Legitymacja do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności zaskarżenia decyzji do WSA, której brak nakazuje – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – odrzucić skargę.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdzając, iż skarga K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] jest niedopuszczalna orzekł jak w sentencji postanowienia.