Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 grudnia 2022 r. S.S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego postanowienia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 lutego 2023 r. skarżący, został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 marca 2023 r. Przepisany prawem termin na usunięcie braku fiskalnego skargi upływał skarżącemu z dniem 13 marca 2023 r. Jednakże wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
W piśmie z dnia 10 marca 2023 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 - p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2).
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast, jeżeli pismem, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, podlega ono odrzuceniu przez sąd.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 6 marca 2023 r. Przepisany prawem termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał skarżącemu z dniem 13 marca 2023 r. Skarżący w wyznaczanym terminie nie uiścił jednakże wpisu od skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu.
Na marginesie powyższych rozważań, Sąd orzekający zwraca uwagę, iż nie mogło w realiach niniejszej sprawy odnieść skutku oświadczenie skarżącego o wycofaniu skargi, zawarte w piśmie z dnia 10 marca 2023 r. Wyjaśnić bowiem należy, iż złożenie oświadczenia o wycofaniu skargi jest z proceduralnego punktu widzenia możliwe jedynie w sytuacji, gdy skardze został nadany prawidłowy bieg. Cofnięcie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność są uzależnione od warunków przewidzianych przez prawodawcę dla czynności procesowych.
Należy podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę wyłącznie wtedy, gdy wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. sąd administracyjny stwierdził, że skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków formalnych i fiskalnych, które stałyby w opozycji do nadania jej dalszego biegu (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 928/12; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W zawisłej sprawie skardze nie został nadany prawidłowy bieg, z uwagi na okoliczność, iż skarżący nie uiścił w określonym terminie wpisu od skargi. Wobec powyższego, oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło wywrzeć oczekiwanego skutku i doprowadzić w efekcie do umorzenia postępowania.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.