Uzasadnienie
W dniu [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: "organ") wydał postanowienie z dnia [...] r. o numerze [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, które zostało następnie zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: "Sądu") pismem z dnia 22 grudnia 2020 r., wniesionym przez pełnomocnika A w W.(dalej: "strony skarżącej"). W skardze zażądano uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości wraz z postanowieniem je poprzedzającym, podczas gdy w odpowiedzi na skargę z dnia 25 stycznia 2021 r. organ wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie z dnia 10 lutego 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej zawarł oświadczenie o cofnięciu w całości skargi wniesionej w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej złożył pismo z dnia 10 lutego 2021 r., w którym oświadczył, że cofa skargę w całości. Jednocześnie Sąd uznał, iż cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który byłby dotknięty wadą nieważności.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji, tj. o umorzeniu postępowania sądowego.