Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 144 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: O.p.) oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1659 ze zm.) i § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr ewid. [...] w sprawie ustalenia wobec M. G. i R. G. łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i podatku rolnym za 2016 r. w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano na wstępie, że decyzją nr ewid. [...] z dnia [...] r. (doręczoną w dniu [...] r.) Prezydent Miasta R. po wznowieniu postępowania ustalił podatnikom wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i w podatku rolnym za 2016 r. w kwocie [...] zł.
Dalej podano, że w odwołaniu od tego rozstrzygnięcia podatnicy podnieśli, że nie zgadzają się z decyzją w zakresie powierzchni gruntów sklasyfikowanych jako tereny mieszkaniowe "B". Zdaniem odwołujących się w decyzji zawyżono powierzchnię przedmiotowych gruntów, podczas gdy faktycznie działka została okrojona przez pomiar geodezyjny, a nadto nie uwzględniono darowizny działki na rzecz córki. Odwołujący zarzucili ponadto, że zaginęło pismo z dnia 16 sierpnia 2016 r. i wnieśli o przesłanie "decyzji wyroku wraz z uzasadnieniem N.S.A. z 08.01.2015 r. sygn. aktl FSK 1805/14".
W piśmie z dnia 29 listopada 2016 r. podatnicy w uzupełnieniu wskazali, że w ich ocenie w zakresie budynku gospodarczego organ podatkowy winien oprzeć się na danych wynikających z pisma podatników z dnia 16 sierpnia 2016 r. i wykazać jako podstawę opodatkowania połowę powierzchni użytkowej, bo wysokość pomieszczeń nie przekracza 2,20 m.
Organ odwoławczy ustalił następujący stan faktyczny
Zawiadomieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta R. poinformował podatników, że w ewidencji gruntów Gminy O. wprowadzone zostały zmiany, bowiem w wyniku nowego pomiaru działki [...] stwierdzono ubytek o powierzchni 0,0017 ha oraz zaktualizowano dane ewidencyjne budynków. Przed zmianą powierzchnia działki ewidencyjnej [...] wynosiła 0,2498 ha (w tym 0,1491 ha - grunty o symbolu B, 0,0640 ha - grunty o symbolu RV i 0,0367 ha - grunty o symbolu dr). Po zmianie powierzchnia działki ewidencyjnej [...] wynosiła 0,0,2481 ha (w tym 0,1776 ha - grunty o symbolu B, 0,0705 ha - grunty o symbolu RV). Powyższe zmiany znalazły odzwierciedlenie w prawomocnej decyzji organu I instancji z dnia [...] r. nr ewid. [...] ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i w podatku rolnym za rok 2016 r. w kwocie [...] zł.
Następnie w dniu 31 maja 2016 r. Prezydent Miasta R. poinformował podatników, że w ewidencji gruntów gminy O. wprowadzone zostały zmiany dotyczące danych ewidencyjnych budynku.
W dniu [...] r. na mocy aktu notarialnego Rep A [...] spisanego przez notariusza K. J. podatnicy darowali swej córce W. K. działkę nr [...] o powierzchni 0,0823 ha, powstałą w wyniku podziału działki [...] na przedmiotową działkę [...] i działkę [...] o powierzchni 0,1658 ha.
Zawiadomieniem z dnia 19 lipca 2016 r. Prezydent Miasta R. poinformował podatników, że w ewidencji gruntów Gminy O. wprowadzone zostały zmiany uwzględniające umowę darowizny i odłączenie działki numer [...] do nowej księgi wieczystej. Przed zmianą powierzchnia działek powstałych w wyniku podziału wynosiła:
- - dla działki numer [...] - 0,1658 ha (w całości grunty o symbolu B);
- - dla działki numer [...] - 0,0823 ha (w tym 0,705 grunty o symbolu RV i 0,0118 grunty o symbolu RV). Po zawarciu umowy darowizny i odłączeniu działki o numerze [...] własnością podatników pozostała działka [...] o powierzchni 0,1658 ha (w całości grunty o symbolu B).
W dniu 16 sierpnia 2016 r. odwołujący złożyli pismo - informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, wskazując powierzchnię budynków gospodarczych 22 m 2.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr ewid. [...] Prezydent Miasta R. wznowił wobec podatników postępowania podatkowe w zakresie ustalenia zobowiązania podatkowego za rok 2016 na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., tj. z uwagi na wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję.
Po wznowieniu postępowania podatkowego w zakresie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2016 r. organ I instancji w dniu [...] r. dokonał oględzin i pomiarów budynków gospodarczych, w wyniku którego ustalono, że podstawę opodatkowania tych budynków winna stanowić powierzchnia 40,23 m 2
Jak wynika z pomiarów stanowiących załącznik Nr 1 do protokołu oględzin na budynek gospodarczy składa się siedem pomieszczeń o łącznej powierzchni 80,46 m 2, których wysokość nie przekracza 2,20 m (z czego połowa wynosi 40,23 m 2).
W dniu [...] r. podatnicy złożyli ponownie informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, wskazując powierzchnię budynków gospodarczych 40,23 m 2 (zgodną z pomiarem dokonanym podczas oględzin), a nadto budynek mieszkalny o powierzchni 129 m 2, garaż o powierzchni 13 m 2 i piwnicę o powierzchni 17 m 2, w zakresie gruntów nie wskazano zmian.
W dniu [...] r. organ I instancji wydał decyzję, w której uchylił uprzednią własną decyzję i ustalił wysokość łącznego zobowiązania podatkowego za 2016 r. w kwocie [...] zł.
Po przeprowadzeniu analizy stanu faktycznego organ odwoławczy stwierdził, iż zaskarżoną decyzję należy utrzymać w mocy.
Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm., dalej u.p.o.l.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:
- 1) grunty;
- 2) budynki lub ich części;
- 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy podstawę opodatkowania stanowi dla gruntów - powierzchnia, dla budynków i ich części - powierzchnia użytkowa.
Zgodnie z art. 6 ust. 3 u.p.o.l., jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu poczynając od pierwszego dnia następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie.
W myśl art. 5 ust. 1 u.p.o.l. rada gminy w drodze uchwały określa wysokość stawek podatku od nieruchomości. Uchwałą Nr [...] Rada Gminy Miasta R. z dnia [...] r. określiła roczne stawki podatku od nieruchomości, w tym: od gruntów pozostałych - 0,45 zł od 1 m 2, budynków mieszkalnych - 0,73 zł od 1 m 2 powierzchni użytkowej, od budynków gospodarczych - 5,85 zł od 1 m 2 powierzchni użytkowej. Jednocześnie uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. Rada Gminy Miasta R. wprowadziła zwolnienie od podatku gruntów sklasyfikowanych jako drogi.
Ponadto zgodnie z art. 6c ust. 1 u.p.o.l. osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego i jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości, wysokość należnego zobowiązania podatkowego w formie łącznego zobowiązania podatkowego ustala organ podatkowy w jednej decyzji.
Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że w zaskarżonej decyzji organ I instancji prawidłowo obliczył podatek:
- 1. za okres całego roku (miesiące 1-12) od podstawy stanowiącej:
- - budynki mieszkalne o powierzchni 129 m 2 według stawki 0,73 zł za 1 m 2
- - budynki mieszkalne - piwnica o powierzchni 17 m 2 według stawki 0,73 zł za 1 m 2,
- - budynki mieszkalne - garaż o powierzchni 13 m 2 według stawki 0,73 zł za m 2
- - pozostałe budynki - budynki gospodarcze o powierzchni 40,23 m 2 według stawki 5,85 zł za 1 m 2, uwzględniając dane wynikające z informacji złożonej przez podatników w dniu 23 września 2016 r.;
- 2. w proporcji za 2 miesiące tj. w okresie styczeń-luty (miesiące 1-2) od podstawy stanowiącej:
- - grunty pozostałe - tereny mieszkaniowe "B" o powierzchni 1.491 m 2 według stawki 0,45 zl za 1 m 2, (tj. 1.491 x 0,45/12 x 2 = 111,83 zł)
- - grunty pozostałe - drogi "dr" o powierzchni 367 m 2 — korzystające ze zwolnienia,
- - grunty orne kl. V o powierzchni 0,0640 ha - korzystające ze zwolnienia,
- 3. w proporcji za 4 miesiące, tj. w okresie marzec-czerwiec (miesiące 3-6) od podstawy stanowiącej:
- - grunty pozostałe - tereny mieszkaniowe "B" o powierzchni 1.776 m 2 według stawki 0,45 zl za 1 m 2 (1.776x0,45/12x4 = 266,40 zł)
- - grunty orne kl. V o powierzchni 0,0705 ha - korzystające ze zwolnienia przy uwzględnieniu zmian w ewidencji gruntów i budynków wynikających z zawiadomienia z dnia 19 lutego 2016 r. zgodnie z art. 6 ust. 3 u.p.o.l.
- 4. w proporcji za 6 miesięcy, tj. w okresie lipiec-grudzień (miesiące 7-12) od podstawy stanowiącej:
- - grunty pozostałe - tereny mieszkaniowe "B" o powierzchni 1. 658 m 2 według stawki 0,45 zł za 1 m 2 (1658x0,45/12x6 = 373,05 zł), przy uwzględnieniu zmian w ewidencji gruntów i budynków wynikających z zawiadomienia z dnia 19 lipca 2016 r., a spowodowanych dokonanym podziałem działki [...] i umową darowizny, zgodnie z art. 6 ust. 3 u.p.o.l.
Zanegowano zatem twierdzenie skarżących, że organ podatkowy I instancji dokonał prostego zsumowania powierzchni gruntów pozostałych - tereny mieszkaniowe "B". Organ I instancji odniósł się do kolejnych zmian w ewidencji gruntów odnoszących się do nieruchomości podatników, uwzględniając ich prawidłową powierzchnię w poszczególnych miesiącach roku podatkowego 2016 r. i obliczył podatek proporcjonalnie.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania, organ odwoławczy wskazał, że w aktach sprawy znajduje się informacja z dnia [...] r., bowiem w toku postępowania organ podatkowy dokonał pomiarów, które dały odmienne wartości od deklarowanych przez podatników. Pomiarów tych podatnicy nie kwestionowali, bowiem zostały one ujęte w kolejnej informacji, złożonej przez nich w dniu [...] r. Stąd też do wymiaru podatku w zakresie budynków prawidłowo organ I instancji przyjął dane wynikające z ostatniej ze złożonych informacji.
Dalej wyjaśniono, że w zakresie opodatkowania gruntów organ I instancji był związany danymi zawartymi w ewidencji gruntów. Zgodnie bowiem z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2015 poz. 520 ze zm.) dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych.
Organ podatkowy nie może zatem samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków (por. m.in. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FPS 1/09 (ONSAiWSA 2009/5/88, Lex nr 489351).
Organ odwoławczy wyjaśnił także, że powołany w decyzji wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 1805/14 miał na celu przedstawienie poglądów orzecznictwa w zakresie przesłanek wznowienia postępowania. Nie rozstrzygał zaś indywidualnej sprawy stron niniejszego postępowania (podobnie jak wyroki powołane w niniejszej decyzji).
W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący wskazali, że "składają pozew przeciwko Urzędowi Miasta R. o bezprawne naruszenie mienia własności nieruchomości i za podwyższenie opłat podatkowych."
W uzasadnieniu skargi podnieśli, że Kolegium "nie było w stanie rozpoznać i uznać, że stan podatkowy jest zawyżony o ponad 100 zł za okres półroczny, co w skali roku będzie ponad 200 zł. Wskazali także, iż "gdyby ustawodawca żądał dla budynków gospodarczych wykazania pow. całkowitej to z pewnością treść pisma złożonego z datą [...] r. było określało jako oryginał druku więc wykazanie pow. Użytkowej w dniu [...] o pow. 40/23 m 2 nigdy M. i R. G. nie wyrazili zgody tym samym dnia następnego, tj. [...] osobiście R. G. bez żony wyrażał sprzeciw i oznajmił, że od zawyżonej decyzji się odwoła – co czynimy więc twierdzenie U.M. R. jak i S.K.O. jest nietrafne".
Nadto skarżący wskazali, że U.M. R. uzyskał jedynie podpis na obecność prowadzonego protokołu oględzin.
Podnieśli także, iż "Wydział Ksiąg Wieczystych, który powinien być gwarantem – dokonuje odpisu na podstawie zawiadomienia – Prezydenta M.R. w post. Ubytków wskutek czego kieruje i przesyła akta do Sądu [...] w R. i prowadzi w syg. Akt. spr. [...] o bezprawne zajęcie mienia aktu własności nieruchomości terenu działki [...] i obecnie po podziale [...] i [...] więc zwracamy się z uprzejmą prośbą do N.S.A. o ściągnięcie tych akt spr. z Sądu powszechnego|".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi, wskazując w szczególności, że w toku postępowania przed organem odwoławczym skarżący nie informowali o toczącej się przed S[...] w R. sprawie o sygn. akt [...].
Na rozprawie w dniu 17 maja 2017 r. skarżący wnosił i wywodził jak w skardze, wnosząc dodatkowo o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wskazywał, że nieprawidłowo ustalono powierzchnię działki będącej jego własnością i przedstawił okoliczności, które do tego doprowadziły. Podniósł również, że wcześniej część jego działki była oznaczona symbolem dr i z tego tytułu nie płacił podatku. Zakwestionował zatem, że aktualnie teren ten, nadal stanowiący drogę, opodatkowano. Zwrócił również uwagę, że należało inaczej opodatkować powierzchnię budynku gospodarczego, gdyż podatek jest należny od 22 m 2. Złożył do akt kserokopię postanowienia Sądu [...] w G. z dnia [...] r., sygn. akt [...], którym oddalono zażalenie na zarządzenie o zwrocie (ze względu na nieuzupełnione braki formalne) pozwu zawierającego żądanie wykupu przez Urząd Miasta R. bezprawnie zajętych 17 m 2 gruntu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy).
Stwierdzenie zatem, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t,j, Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).
Poddanym kontroli Sądu w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem z dnia [...] r. organ odwoławczy utrzymał w mocy wydaną po wznowieniu postępowania decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w sprawie ustalenia wobec skarżących łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i podatku rolnym za 2016 r. w kwocie [...] zł.
Postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego za 2016 r., zakończone decyzją organu I instancji z dnia [...] r., zostało wznowione postanowieniem organu I Instancji z dnia [...] r.
Zaistniała bowiem przesłanka wznowienia tego postępowania określona w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, gdyż wyszły na jaw nowe, nieznane organowi okoliczności istniejące w dniu wydania decyzji dotyczące powierzchni użytkowych budynków przy ul. [...] wskazane w złożonej przez właścicieli nieruchomości Informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych z dnia [...] r.
Wznowione postępowanie zostało, w ocenie Sądu, przeprowadzone prawidłowo.
Uwzględniono bowiem, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm., dalej: u.p.o.l.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:
- 1) grunty;
- 2) budynki lub ich części;
- 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Podstawę opodatkowania stanowi dla gruntów - powierzchnia, dla budynków i ich części - powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l.).
Zgodnie z art. 6 ust. 3 u.p.o.l., jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu poczynając od pierwszego dnia następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie. Zasadę tę organ respektował, gdyż za kolejne okresy 2016 r. uwzględniał dokonywane zmiany w ewidencji gruntów i budynków oraz skutki darowizny dokonanej przez skarżących na rzecz córki w dniu [...] r.
W nawiązaniu do argumentacji skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287) podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Podkreślić wymaga, że "dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p. i zgodnie z treścią tego przepisu, stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji" (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 411/11, LEX nr 1125394).
Nadto "ewidencja gruntów i budynków, o której mowa w art. 21 ust. 1 p.g.k., nie może stanowić przedmiotu merytorycznej oceny sądów administracyjnych w sprawie podatkowej, w której do sądu pierwszej instancji nie zostały, bo nie mogły zostać zaskarżone, odrębne od podatkowych akty lub czynności z zakresu prowadzenia wymienionej ewidencji" (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2511/10, LEX nr 1216646).
Powyższe oznacza, że organy podatkowe są związane tym, że dana działka oznaczona jest w ewidencji gruntów np. symbolem "B". Okoliczność, że dany teren dalej stanowi w ocenie skarżących drogę, tak jest przez nich postrzegany i wykorzystywany nie uprawnia organu do opodatkowania tego gruntu jako drogi, o ile w ewidencji gruntów teren ten sklasyfikowany jest inaczej.
Organy podatkowe są także związane oznaczeniem kategorii budynków zawartym w ewidencji budynków.
Znajdujące się w aktach sprawy zawiadomienia o kolejnych zmianach w danych ewidencyjnych wskazują, że w niniejszej sprawie opodatkowaniu podlegały budynek mieszkalny i budynek pozostały – gospodarczy.
Wspomniana ewidencja gruntów wskazuje powierzchnię zabudowy budynków, a nie ich powierzchnię użytkową, która – jak wskazano w cytowanym już art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l. - stanowi podstawę opodatkowania. Art. 1 a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. definiuje powierzchnię użytkową budynku jako powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych, przy czym za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe.
W tym stanie rzeczy zasadne było przeprowadzanie oględzin nieruchomości i dokonanie pomiarów pomieszczeń w budynku gospodarczym. Odbyły się one z udziałem obojga skarżących, których - jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu oględzin z dnia [...] r. - nie kwestionowali dokonanych pomiarów. Skarżący podpisał protokół i oświadczenie, że powyższe pomiary zostały przeprowadzone w jego obecności i przy jego udziale. Poświadczył także swoim podpisem, że pomiary są zgodne ze stanem faktycznym i nie wnosi zastrzeżeń dotyczących wyników tych pomiarów, jak również sposobu ich przeprowadzenia. Z protokołu tego wynika, że wszystkie pomieszczenia budynku gospodarczego miały wysokość poniżej 2,20 m, a ich łączna powierzchnia stanowi 86,46 m 2.
Zasadnie zatem w podstawie opodatkowania uwzględniono połowę tej powierzchni, czyli 40,23 m 2. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 2 u.p.o.l. powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się.
Zauważenia wymaga, że w złożonej w dniu [...] r. informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych skarżący w zakresie podstawy opodatkowania budynku gospodarczego o wysokości poniżej 2,20 m wykazując (zgodnie z formularzem) połowę powierzchni użytkowej tego budynku podali 40,23 m 2 (we wcześniejszej informacji, złożonej w dniu [...] r., przed oględzinami i pomiarami, skarżący podali – 22 m 2).
Podkreślić w tym miejscu także warto, że budynek mieszkalny, piwnicę oraz garaż opodatkowano zgodnie z danymi wykazanymi przez skarżących we wspomnianej wyżej informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych.
Jak więc wykazano powyżej łączne zobowiązanie pieniężne za 2016 r. ustalono (po zasadnym wznowieniu postępowania) w prawidłowej wysokości, zarówno co do gruntów, jak i budynków, uwzględniając wiążące organy podatkowe dane co do klasyfikacji gruntów i kategorii budynków, a także dane wynikające ze złożonej przez skarżących informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz dane uzyskane podczas pomiaru budynku gospodarczego. Wszystkie przyjęte do obliczeń wysokości podatku od nieruchomości i podatku rolnego wartości i dane znajdują pełne potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy.
Na marginesie, nawiązując do wniosków skargi, wyjaśnić także należy, że zapoznawanie się składu orzekającego z aktami sprawy prowadzonej w Sądzie [...] w R. pod sygn. [...] byłoby zbyteczne. Pomijając, że – jak wynika ze złożonego na rozprawie postanowienia Sądu [...] w G. z dnia [...] r., sygn. akt [...] - zażalenie na zarządzenie o zwrocie (ze względu na nieuzupełnione braki formalne) pozwu zawierającego żądanie wykupu przez Urząd Miasta R. bezprawnie zajętych 17 m 2 gruntu zostało oddalone - Sąd stwierdza, że sprawa ta nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości decyzji dotyczącej łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r.
Wykazana powyżej legalność zaskarżonej decyzji nakazywała na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalić skargę, której zarzuty okazały się bezpodstawne.