Postanowienie WSA w Gliwicach z 22 stycznia 2007 r., I SA/Gl 2/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2007 r.

Sprawa

sprawy ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Krzysztof Winiarski przewodniczący

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w B. utrzymał w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie odmowy uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji Izby Skarbowej – Ośrodka Zamiejscowego w B. z dnia [...]r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...]r. Nr [...], którą ustalono podatek od spadków i darowizn z tytułu nabycia nieruchomości w drodze zasiedzenia.

Powyższa decyzja została doręczona podatnikowi L. G. w dniu [...]r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję.

Następnie decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. sprostował z urzędu decyzję tegoż organu z dnia [...]r. w zakresie pouczenia o prawie do odwołania od tej decyzji, w ten sposób, iż zamiast pouczenia o przysługującym stronie prawie do wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w K. w terminie 14 dni od dnia doręczenia powyższej decyzji, winno być pouczenie, iż na przedmiotową decyzję (z dnia [...]r.) służy skarga do Wojewódzkiego sadu Administracyjnego w Gliwicach. Skargę wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. – Ośrodek Zamiejscowy w B. w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.

Decyzja o sprostowaniu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. została doręczona podatnikowi [...]r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej niniejszą decyzję).

W dniu [...]r. L. G. złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie decyzji organu z dnia [...]r. oraz decyzji z dnia [...]r., jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa oraz błędnie informujących o możliwości ich zaskarżenia.

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Izby skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzje tegoż organu z dnia [...]r.

W piśmie z dnia [...] r. L. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w B. z dnia [...]r. Nr [...], podnosząc m. in. w uzasadnieniu, iż na skutek błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia [...]r., termin do wniesienia skargi do tutejszego Sądu winien biec od dnia otrzymania przez niego decyzji "ostatecznej" z dnia [...]r., a zatem od dnia [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Jednocześnie w myśl art. 213 § 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) organ podatkowy może z urzędu, w każdym czasie, uzupełnić albo sprostować decyzję w zakresie, o którym mowa w § 1, tj. co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sadu powszechnego lub co do skargi do sadu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje w drodze decyzji. W przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi, biegnie od dnia doręczenia tej decyzji (§ 4 art. 213).

Analizując akta sprawy, w szczególności zaś dokonując porównania dat: odbioru zaskarżonej decyzji z dnia [...]r., zawierającej nie prawidłowe pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia (zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych), odbioru decyzji o sprostowaniu zaskarżonej decyzji z dnia [...]r. oraz nadania skargi w Urzędzie Pocztowym w K. przez skarżącego ([...] r.), należy stwierdzić, iż uchybił on trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu dla wniesienia skargi. Termin ów upłynął bezskutecznie w dniu [...]r., bowiem, zgodnie z art. 213 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, jego bieg należało liczyć od dnia doręczenia decyzji o sprostowaniu, zatem od dnia [...]r. (zwrotne potwierdzenie odbioru owej decyzji). Należy przy tym zauważyć, iż organ w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]r. o sprostowaniu zaskarżonej decyzji, zawarł wskazania co do daty od której biegł trzydziestodniowy termin do wniesienia ewentualnej skargi do tutejszego Sądu – zgodnie z przywołanym artykułem Ordynacji podatkowej (karta 90 akt administracyjnych). Zatem nie może być mowy o zaistnieniu sytuacji przewidzianej w art. 214 ustawy Ordynacja podatkowa, w myśl którego nie może szkodzić stronie błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia, bowiem organ z urzędu dokonał sprostowania błędnego pouczenia, a nadto wskazał właściwa datę od której należało liczyć termin do wniesienia środka zaskarżenia.

Mając zatem na względzie podniesione okoliczności sprawy, w oparciu o przywołane przepisy oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.