Uzasadnienie
Pismem z 12 stycznia 2022 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 13 stycznia 2022 r., A. S. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] r., utrzymujące w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] r., określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jednocześnie wskazując, że kwestionowana decyzja została odebrana przez skarżącą w dniu 13 grudnia 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Termin ten ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie wskazanego terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Jak wynika z załączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżąca odebrała zaskarżoną decyzję osobiście w dniu 13 grudnia 2021 r. W pouczeniu organ poinformował strony postępowania, że skargę wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (ul. Damrota 25, 40-022 Katowice) w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego rozstrzygnięcia. Tymczasem skarżąca nadała swoją skargę w Urzędzie Pocztowym nr [...] w Z. w dniu 13 stycznia 2022 r. Biorąc pod uwagę, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 12 stycznia 2022 r., należy uznać, że skarżąca uchybiła powyższemu terminowi, a skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.