Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 z późniejszymi zmianami), utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] roku, nr [...], którą organ ten odmówił “A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. odroczenia terminu złożenia zeznania wstępnego CIT – 8 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za 2000, 2001, 2002 rok, sprawozdania finansowego za w/w lata, deklaracji CIT – 2 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za okresy od [...] 2003 roku do [...] 2003 roku oraz od [...] 2003 roku do [...] 2003 roku.
Decyzję organu odwoławczego pełnomocnik Spółki zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
Powyższą skargę (wraz z załącznikami) Sąd przesłał Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. zgodnie z przepisem art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271).
W dniu 5 marca 2004 roku (data stempla pocztowego) Dyrektor Izby Skarbowej przesłał do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę decyzję z tego samego dnia, nr [...], którą – na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) – uwzględnił skargę i uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] roku oraz powołaną wyżej decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] roku przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał między innymi, iż organy podatkowe błędnie zinterpretowały wniosek strony skarżącej z dnia [...] 2003 roku, rozpatrując go w trybie art. 48 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, a zatem zasadne było “uchylenie obu decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) stanowi, iż organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe.
W rozpatrywanej sprawie, dotyczącej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., organ ten skorzystał z uprawnienia jakie przysługiwało mu z mocy powołanego wyżej przepisu. Nie ulega wątpliwości, że unormowanie to ma umożliwiać organowi podatkowemu weryfikację własnego działania bez potrzeby rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny. Rozwiązanie takie nie może budzić wątpliwości, prowadzi wszak do szybszego załatwienia sprawy i to zgodnie z żądaniem skarżącego, nie angażuje też w rozstrzygnięcie sprawy sądu administracyjnego. Oceny wymaga jedynie kwestia, czy rozstrzygniecie to można uznać za uwzględniające skargę w całości ?.
Oceniając sprawę z tego punktu widzenia Sąd wziął pod uwagę, że organ odwoławczy uchylając w całości swoją decyzję z dnia [...] roku oraz decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] roku i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, stworzył skarżącej Spółce możliwość obrony swych praw w toczącym się od początku postępowaniu, dotyczącym rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] 2003 roku.
Takie rozwiązanie proceduralne nie może być oceniane jako naruszające prawa strony, a wręcz odwrotnie – daje ono możliwość prawidłowego i pełnego udziału stronie skarżącej w prowadzonym na nowo postępowaniu pierwszoinstancyjnym, z zagwarantowanym prawem do odwołania, a w dalszej kolejności – także do sądowej kontroli nowej decyzji wydanej w sprawie.
W tej sytuacji Sąd uznał, że doszło do uwzględnienia skargi w całości (zgodnie zresztą z wnioskiem pełnomocnika Spółki zawartym w skardze z dnia [...] 2004 roku), zatem decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku, nr [...], nie narusza prawa.
Ustalenia przedstawione wyżej wskazują, że postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi “A" Spółki z ograniczona odpowiedzialnością w B., stało się bezprzedmiotowe, a zatem wydanie wyroku w tej sprawie jest zbędne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia treść art. 201 § 1 powołanej ustawy.