Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: P.p.s.a., zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 18/09.
W uzasadnieniu swego orzeczenia Sąd wyjaśnił, że przedmiotem wskazanego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym jest kwestia zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. - Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w oparciu o który wydano zarówno decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie, jak i poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, ustalające wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.
W piśmie z dnia 4 czerwca 2013 r. pełnomocnik organu odwoławczego zawarł wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania ze względu na to, że nie było podstaw do zawieszenia tego postępowania. Podkreślił, że art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma zastosowanie w braku możności samodzielnego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, które musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania i mieć bezpośredni wpływ na jego wynik. Ocena zasadności zawieszenia postępowania na tej podstawie powinna nadto uwzględniać celowość, sprawiedliwość, ekonomikę procesową, a także konstytucyjne zasady: rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki i szybkości postępowania.
Następnie, zwrócił uwagę, że w wyroku z dnia 12 kwietnia 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt P 90/08, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma charakteru sankcji podatkowej, co pozwala uznać, że "rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. akt SK 18/09 najpewniej nie wpłynie" na niniejsze postępowanie, a nawet jeśli Trybunał Konstytucyjny zmieni stanowisko, to interes prawny podatnika będzie chroniony przez instytucję wznowienia postępowania. Na koniec podniósł, że w podobnych sprawach (sygn. akt I SA/Gl 3/11 oraz I SA/Gl 963/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podjął zawieszone postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Rozpatrywane żądanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie bowiem z art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
Tymczasem postępowanie, z uwagi na które zawieszono postępowanie w sprawie niniejszej, nie zostało jeszcze zakończone. Bez wątpienia zaś od jego wyniku zależy rozstrzygnięcie tej sprawy, co wykazano w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu postępowania.
Przypomnieć należy, że orzeczenie to nie zostało zaskarżone. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że to właśnie "ekonomia procesowa, a także względy sprawiedliwości, mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją (...) aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia" (zob. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 125 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pkt 3 (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011). Poza tym tak przypuszczenia co do wyniku rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jak i możność skorzystania przez stronę z instytucji wznowienia postępowania nie uzasadniają podjęcia zawieszonego postępowania. Okolicznością taką nie jest również wydanie postanowień w podobnych (a więc nie takich samych) sprawach, tym bardziej, że orzeczenia te nie wiążą Sądu orzekającego w sprawie niniejszej.
Z tych względów na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. należało odmówić podjęcia zawieszonego postępowania.