Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. strona skarżąca A Sp. z o.o.
w R. (zwana dalej "Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...]nr [...], na podstawie której z kolei określono wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. w kwocie [...]zł.
W związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 marca 2014 r. wezwano Spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.").
Przesyłkę poleconą, zawierającą m.in. powyższe wezwanie, doręczono stronie skarżącej w dniu 14 marca 2014 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Następnie w dniu 7 kwietnia 2014 r. (data nadania 4 kwietnia 2014 r.) wpłynęło do tut. Sądu pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. przekazujące dwa egzemplarze pisma strony skarżącej z dnia 21 marca 2014 r., będącego odpowiedzią na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, wraz z załączonymi do niego dwoma egzemplarzami informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców KRS dot. Spółki oraz kopertą nadania.
Powyższe pismo strony skarżącej zostało nadane na adres organu odwoławczego w dniu 21 marca 2014 r. Ponadto wypada zauważyć, że w jego treści Spółka określiła wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie w wysokości [...]zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W myśl art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Natomiast zgodnie z art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, opubl. w LEX nr 516658). Brak takiego dokumentu stanowi więc brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA z 2005 r., nr 5, poz. 91).
W myśl powołanego przepisu art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że braki formalne skargi uzupełnione zostały po terminie, albowiem dopiero w dniu 4 kwietnia 2014 r. (data nadania pisma Dyrektora Izby Skarbowej w K.). Tymczasem siedmiodniowy termin przewidziany do usunięcia braków formalnych skargi upłynął stronie skarżącej z dniem 21 marca 2014 r. (piątek – dzień roboczy). Spółka w tym dniu wprawdzie skierowała pismo zawierające oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia wraz z załączonym odpisem z KRS, lecz zostało ono nadane błędnie na adres organu, zamiast na adres Sądu. Takiego sposobu uzupełnienia braków formalnych skargi nie można uznać za prawidłowy. Złożenie tudzież przesłanie pisma powinno bowiem nastąpić na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, bowiem to właśnie Sąd wystosował do strony skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Należy zauważyć, że wprawdzie, zgodnie z treścią art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesienie go do sądu, to jednak dotyczy to wyłącznie sytuacji, gdy pismo takie zostało prawidłowo skierowane na adres sądu. Natomiast w przypadku, gdy strona przekazała pismo stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi do organu administracji publicznej, miarodajna dla oceny, czy został dochowany termin określony w wezwaniu jest data przesłania pisma Spółki przez organ do Sądu – w rozpatrywanej sprawie miało to miejsce w dniu 4 kwietnia 2014 r.
Powyższe stanowisko jest zgodne z dotychczas utrwalonym orzecznictwie, wyrażonym chociażby w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2009 r., o sygn. akt II FSK 1285/08, opubl. w Lex nr 571564.
W powołanym orzeczeniu zwrócono uwagę ponadto na treść art. 54 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z jego obecnym brzmieniem skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jednakże powołany przepis wyraźnie przewiduje pośredni tryb wnoszenia tylko skargi i nie odnosi się do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.