Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 grudnia 2020 r. A S.A. w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą rozłożenia na raty podatku od nieruchomości za okres od stycznia 2002 r. do grudnia 2019 r. w kwocie [...] zł.
W piśmie z dnia 9 września 2021 r. skarżąca cofnęła skargę, oświadczając, że jest to podyktowane względami pragmatycznymi. Wskazała, że "zobowiązania skarżącej wobec organu są bezsporne, a nastąpiły okoliczności rychłego ich uregulowania".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, dalej: p.p.s.a.) skarżący może rozporządzać skargą, co oznacza, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę.
Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi stanowi wyraz rezygnacji strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
Ponadto z art. 60 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności organów administracji dotknięte wadą nieważności. Tok postępowania sądowego po cofnięciu skargi nie leży zatem w pełni w dyspozycji strony, lecz zależy od wyników dokonanej przez Sąd merytorycznej oceny we wskazanym zakresie. Ratio legis tego rozwiązania wiąże się z umożliwieniem wyeliminowania z obrotu prawnego aktów objętych wadą rażącego naruszenia prawa i nieuznaniem za skuteczne tych czynności, które mają na celu wywołanie skutku niezgodnego z prawem.
Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, wobec czego orzekł jak w sentencji. Nie orzekano o zwrocie uiszczonego wpisu, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż skarżąca postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2021 r. została zwolniona od kosztów sądowych.