Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] M.B. (dalej jako "skarżący") wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia, w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.
W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego zainicjowanego jego zawiadomieniem o możliwości popełnienia przestępstwa. Wskazał, że organ egzekucyjny nie wyjaśnił w sposób nienasuwający wątpliwości stanu faktycznego i prawnego narażając tym samym skarżącego na ryzyko poniesienia nieodwracalnej szkody w postaci możliwości pozbawienia skarżącego i jego rodziny środków do życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części na wniosek skarżącego po przekazaniu skargi może mieć miejsce, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie, których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą, którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie, których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 217).
W związku z powyższym stwierdzić należało, że wniosek skarżącego nie mógł podlegać pozytywnemu rozpoznaniu. Jedyna możliwa ingerencja sądu w postępowanie egzekucyjne na zasadzie ochrony tymczasowej ma miejsce wówczas, gdy przedmiotem sprawy jest decyzja lub inny akt administracji publicznej podlegający przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji. W tym przypadku dotyczyłoby to decyzji podatkowej wobec skarżącego. Tymczasem przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., co do odmowy uznania zgłoszonego przez skarżącego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym. Wstrzymanie wykonania takiego postanowienia, będącego postanowieniem odmownym, nie spowoduje pozytywnych dla skarżącego skutków w postępowaniu egzekucyjnym.
Inaczej mówiąc, wstrzymanie wykonania jest bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie nie podlega w ogóle wykonaniu. Do takiego właśnie rodzaju postanowień należy postanowienie w przedmiocie odmowy uznania zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a, Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia