Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że odwołanie J.P. od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] ustalającej stronie wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł z tytułu nabycia spadku po zmarłej K.P., zostało wniesione w uchybieniem terminu.
Pismem z dnia 19 stycznia 2013 r. J.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] oraz "na wcześniejsze postanowienia Urzędu Skarbowego w B.".
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lutego 2013 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego określenia przedmiotu jego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że skarga z dnia 19 stycznia 2013 r. została wniesiona jedynie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...].
Ponadto wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pouczono przy tym skarżącego, że wpis ten należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu (podając godziny urzędowania i numer rachunku bankowego) w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 11 marca 2013 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy.
W piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 18 marca 2013 r. skarżący wniósł o cofnięcie skargi. Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd wzywa stronę skarżącą do uiszczenia (w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania) wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku niezastosowania się do wymogów wezwania.
W omawianej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W zakreślonym siedmiodniowym terminie do jego uiszczenia wniósł o cofnięcie skargi, nie wykonując jednak wspomnianego wezwania. W tym miejscu przyjdzie zatem zauważyć, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
Jeżeli skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207). Umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt1 p.p.s.a.), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy zostanie ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, a skarga poddana kontroli przewodniczącego, nie będzie zawierała braków formalnych (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 375).
Reasumując, w niniejszej sprawie skarga dotknięta jest brakiem fiskalnym, gdyż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 18 marca 2013 r. W takiej sytuacji skargę należy odrzucić, gdyż – jak wyżej wskazano – brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o jej cofnięcie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.