Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą M. K. (dalej: skarżący) wysokość podatku od nieruchomości na 2011 r. w kwocie [...] zł.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] r. skarżący wniósł "o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania". Skarżący zaznaczył, że Prezydent Miasta G. wydał już nową decyzję wymiarową i termin płatności pierwszej raty podatku jest już wymagalny. Stwierdził, że wykonanie decyzji naraziłoby go na powstanie szkody majątkowej.
Postanowieniem z dnia [...] r. Kolegium odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przesłanki powyższe, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (por. w tej kwestii postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, LEX nr 551927). Akt podlega wykonaniu, jeżeli dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, LEX nr 471074). Aktami podlegającymi wykonaniu są w szczególności takie akty, które nakładają na ich adresatów obowiązek świadczenia, tj. nakazują stronie wykonania nałożonego na nią obowiązku lub dokonanie określonej czynności, podlegającej wyegzekwowaniu w trybie postępowania egzekucyjnego.
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja może wywołać konsekwencje, o których mowa jest w art. 61 § 3 P.p.s.a. Utrzymuje ona bowiem w mocy decyzję stwierdzającą nieważność innej decyzji (wymiarowej). Decyzja, na mocy której stwierdzono nieważność innej decyzji wywołuje wprawdzie określone następstwa prawne, trudno jednak w takim przypadku mówić o następstwach związanych z jej wykonaniem. W istocie bowiem ma ona charakter deklaratoryjny, tj. komunikuje jej adresatom, że inna decyzja była obciążona wadami (istniejącymi w dacie jej wydania), które uzasadniają wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Co do zasady pojęcie "wykonania decyzji" związane jest z realizacją wynikających z niej uprawnień lub obowiązków. W tym znaczeniu trudno mówić o wykonaniu decyzji stwierdzającej nieważność innej decyzji.
W rozpatrywanej sprawie nie można nadto orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji wymiarowej z dnia [...] r. a to z uwagi na fakt, iż stwierdzona została jej nieważność i nie funkcjonuje ona w obrocie prawnym.
Końcowo Sąd rozważył kwestię wstrzymania wykonalności decyzji, o której mowa jest w skardze, tj. nowej decyzji wymiarowej, wydanej po stwierdzeniu nieważności poprzedniej decyzji. Również i w tym przypadku wniosek skarżącego nie mógł jednak odnieść skutku. Zgodnie ze wskazywanym już art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymanie przez sąd wykonania dotyczyć może aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Termin "granice sprawy" obejmuje przy tym m.in. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym. Tymczasem nowo wydana decyzja wymiarowa – dodatkowo bliżej nie określona przez skarżącego - nie mieści się już w granicach niniejszej sprawy; wydana została po stwierdzeniu nieważności poprzedniej decyzji, w nowym, odrębnym postępowaniu podatkowym.
Jedynie na marginesie wskazać należy, że skarżący nie uzasadnił w sposób należyty wniosku o wstrzymanie wykonania, ograniczając się wyłącznie do stwierdzenia, że wykonanie decyzji naraziłoby go na szkodę majątkową. Ze względu jednak na niemożność wstrzymania wykonania decyzji, kwestia ta jest bezprzedmiotowa.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.