Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą L. i A. G. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie [...] zł.
Decyzja ta została doręczona podatnikom w dniu 31 stycznia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych.
W piśmie z dnia 29 lutego 2008 r., wniesionym tego samego dnia do Dyrektora Izby Skarbowej w K., podatnicy zawarli "wniosek o przedłużenie terminu do złożenia skargi" na wymienioną wyżej decyzję. W uzasadnieniu wniosku podali, że matka strony doznała poważnych problemów zdrowotnych, przeszła operację i była hospitalizowana. Wobec tak trudnej sytuacji osobistej nie są oni w stanie złożyć skargi w ustawowym terminie. Do wniosku załączono kserokopię karty wypisowej oraz karty informacyjnej leczenia szpitalnego.
W dniu 10 marca 2008 r. (data nadania) podatnicy wnieśli skargę na wspomnianą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że została ona wniesiona po terminie przewidzianym do dokonania tej czynności.
W toku postępowania, pismami z dnia 25 kwietnia 2008 r. wezwano skarżących do złożenia oświadczenia, czy pismo z dnia 29 lutego 2008 r. zawierające wniosek o "przedłużenie terminu" do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest w istocie wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Jednocześnie wskazano skarżącym, że odpowiedzi należy udzielić w terminie siedmiu dni pod rygorem uznania, iż wskazane pismo wniosku o przywrócenie terminu nie stanowi.
Odpowiadając w terminie na wezwania, skarżący w piśmie z dnia 5 maja 2008 r. oświadczyli, że w przypadku niemożliwości potraktowania ich pisma z dnia 29 lutego 2008 r. jako wniosku o przedłużenie terminu, wnoszą o potraktowanie pisma z dnia 10 marca 2008 r. jako wniosku o przywrócenie terminu.
Wobec powyższego, pismami z dnia 20 maja 2008 r. poinformowano skarżących, że ich pismo z dnia 29 lutego 2008 r. uznano za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wezwano ich do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, w szczególności poprzez dokładniejsze wyjaśnienie okoliczności wskazanych w piśmie z dnia 29 lutego 2008 r.
W piśmie z dnia 10 czerwca 2008 r., nadanym tego samego dnia, skarżący wyjaśnili, że matka doznała poważnych problemów kardiologicznych i była hospitalizowana w okresie od 13 stycznia 2008 r. do 17 stycznia 2008 r. oraz w okresie od 7 lutego 2008 r. do 20 lutego 2008 r. Na dowód powyższego załączyli kserokopię kart informacyjnych leczenia szpitalnego oraz karty wypisowej. W dalszej części uzasadnienia wniosku podano, że cały czas skoncentrowany był na opiece nad chorą matką, a także strona wskazała, że po pracy jeździła do szpitala, a do domu często wracała po godz. 23:00 w nocy. W związku z taką sytuacją niemożliwym było złożenie skargi w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 ppsa). Jednakże w myśl art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawny niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody.
W pierwszej kolejności przyjdzie odnotować, że Sąd uznał pismo z dnia 29 lutego 2008 r. za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, przy czym na marginesie wskazać należy, że w aktach niniejszej sprawy brak pisma z dnia 10 marca 2008 r.
W dalszej kolejności należy wskazać, że termin do złożenia skargi w rozpatrywanej sprawie, liczony od dnia doręczenia stronie decyzji, tj. od dnia 31 stycznia 2008 r., upływał z dniem 3 marca 2008 r. Tymczasem skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu w dniu 29 lutego 2008 r., a więc przed upływem terminu do dokonania czynności. Nie ulega więc wątpliwości, że strona złożyła wniosek, w sytuacji, gdy termin ten nie był jeszcze uchybiony. Wobec tego wniosek taki należy uznać za złożony przedwcześnie, a w konsekwencji jako nieprzewidziany przez ustawę i jako taki podlega odrzuceniu w myśl art. 88 ppsa, dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.