Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2023 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 10/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K.S. (dalej: skarżący) na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia, dotyczące zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek skarżącego, został mu doręczony w dniu 21 grudnia 2023 r.
W piśmie z dnia 12 stycznia 2024 r., nadanym również w dniu 12 stycznia 2024 r., skarżący wniósł o "unieważnienie" ww. wyroku z powodu "zasiadania w składzie orzekającym dwu Sędziów wybranych przez Neo KRS".
W odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania powyższego pisma, skarżący w piśmie procesowym z dnia 16 lutego 2024 r. oświadczył, że wnosi "o ponowne rozpatrzenie sprawy z powodu zasiadania w składzie orzekającym dwu sędziów wybranych przez Neo KRS [...]".
Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lutego 2024 r. uznano, iż skarżący wnosi skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 10/23.
Powyższą skargę o wznowienie postępowania zarejestrowano pod sygn. akt I SA/Gl 229/24.
Następnie, w udzielonej terminowo odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków skargi o wznowienie postępowania, skarżący podał swój numer pesel oraz ponownie wniósł o "unieważnienie" wyroku z przyczyn, powołanych już we wcześniejszych pismach procesowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego poświęcony jest
Dział VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634., dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 270 P.p.s.a. w przypadkach w nim przewidzianych można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Powyższa konstrukcja wskazuje, że postępowanie takie można wszcząć jedynie na wniosek, przy czym żądanie wznowienia postępowania może zostać skutecznie wniesione dopiero w sytuacji, w której postępowanie, którego wznowienia strona się domaga, zostało już zakończone prawomocnym orzeczeniem, tj. wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie.
Z obowiązującej regulacji prawnej jednoznacznie zatem wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe (niewpadkowego), a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Należy również podkreślić, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Ponadto, zgodnie z art. 276 zdanie pierwsze P.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Zastosowanie znajduje zatem w szczególności art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne.
W rozpatrywanej sprawie pismo skarżącego, następnie doprecyzowane, będące w istocie skargą o wznowienie postępowania, wniesione zostało w dniu 12 stycznia 2024 r., w sytuacji, w której biegł jeszcze termin do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 10/23. Odpis wyroku z uzasadnieniem w sprawie o sygn. I SA/Gl 10/23 doręczono skarżącemu bowiem w dniu 21 grudnia 2023 r. Zatem, w momencie wniesienia skargi o wznowienie postępowania, powyższy wyrok nie posiadał waloru orzeczenia prawomocnego – termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał dopiero z dniem 22 stycznia 2024 r.
Wniesienie zatem skargi o wznowienie postępowania sądowego uznać należy za przedwczesne, gdyż w tej dacie wyrok z dnia 7 listopada 2023 r. był jeszcze nieprawomocny. Skarga o wznowienie postępowania jest w związku z powyższym niedopuszczalna, gdyż z treści art. 270 P.p.s.a. wyraźnie wynika, że skargę o wznowienie postępowania można wnieść tylko w przypadku postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem.
Z uwagi na to, Sąd obowiązany był skargę o wznowienie postępowania odrzucić i dlatego, działając na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. oraz art. 270 P.p.s.a. i art. 276 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.