Postanowienie WSA w Gliwicach z 20 czerwca 2011 r., I SA/Gl 232/11

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 20 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Bożena Suleja przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Pismem z dnia 22 lutego 2011 r. A Sp. z o.o. w T., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem organu) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oznaczoną w sentencji postanowienia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 marca 2011 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca nadesłała potwierdzone za zgodność z oryginałem przez Kierownika Ośrodka E.C. kserokopie: odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 7 grudnia 2010 r. oraz zaświadczenia Prezydenta Miasta T. z dnia 8 kwietnia 2011 r. dotyczącego potwierdzenia dokonanych przez A Sp. z o.o. w T. wpłat z tytułu podatku od środków transportowych.

Wobec powyższego, na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 kwietnia 2011 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednocześnie pouczając o treści tego przepisu – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 382,00 zł, informując że wartość przedmiotu zaskarżenia została obliczona na podstawie akt sprawy. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem.

Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona stronie skarżącej w dniu 20 kwietnia 2011 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy.

Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty. Wpis od skargi również nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Zgodnie zaś z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.

Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 27 kwietnia 2011 r.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że termin wyznaczony przez Sąd do uiszczenia wpisu również upłynął bezskutecznie w dniu 27 kwietnia 2011 r.

Reasumując, skarga dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.