Uzasadnienie
A. S., reprezentowana przez męża W. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia, w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych na poczet zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. z tytułu odpłatnego zbycia działki.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej – W.S. w dniu 29 marca 2017 r.
Pismem z dnia 5 kwietnia 2017 r. W.S., działając osobiście, wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., od postanowień referendarza sądowego o przyznaniu prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym – art. 259 § 2 ustawy p.p.s.a.
Z powyższego przepisu wynika, że podmiotem legitymowanym do wniesienia sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego wydanego w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest wyłącznie strona, która wnioskowała o przyznanie prawa pomocy. Tylko tej stronie doręcza się bowiem rozstrzygnięcie referendarza sądowego podlegające zaskarżeniu sprzeciwem, stosownie do treści art. 252 § 3 ustawy p.p.s.a. Pojęcie strony użyte w art. 259 § 1 ustawy p.p.s.a. należy utożsamiać zatem wyłącznie z podmiotem składającym wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sprzeciw wniesiony przez podmiot inny niż będący wnioskodawcą podlega odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie sprzeciw od postanowienia z 23 marca 2017 r. wniósł osobiście W. S. Jego imię i nazwisko widnieje w nagłówku sprzeciwu jako strona skarżąca oraz w podpisie. Jednocześnie w treści sprzeciwu wyraźnie wskazano, że W. S. składa sprzeciw "działając osobiście". Tymczasem to nie on był wnioskodawcą prawa pomocy będącego przedmiotem postanowienia starszego referendarza sądowego, lecz skarżąca A. S. W związku z tym należy uznać, że W. S. wniósł sprzeciw jako osoba nieuprawniona, co czyni ten sprzeciw niedopuszczalnym i powoduje konieczność jego odrzucenia.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 259 § 2 w zw. z art. 259 § 1 ustawy p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu sprzeciwu