Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. (dalej: "ZUS"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) i w związku z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 121) utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] r. nr [...] o odmowie umorzenia T. K. (dalej: "skarżący") należności z tytułu składek za pracowników w części finansowanej przez płatnika w łącznej kwocie 3.691,11 zł oraz należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w łącznej kwocie 1.901,17 zł.
W decyzji ZUS z dnia [...] r. zawarte zostało pouczenie o możliwości wniesienia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W piśmie z dnia 18 stycznia 2016 r. skarżący – zamieszkały we W. (kod pocztowy: [...]) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję.
Odpowiadając na skargę, ZUS wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Jeden z wyjątków od przywołanej wyżej zasady przewidziany został w rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. z 2008 r., Nr 163, poz. 1016) zwanego dalej w skrócie: "rozporządzeniem", wydanym na podstawie art. 13 § 3 p.p.s.a.
Stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28-29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Skoro zatem skarżący, jak wynika z akt sprawy, zamieszkuje na terenie województwa świętokrzyskiego w miejscowości W. (por. załącznik do obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykazu gmin i powiatów wchodzących w skład województw; Monitor Polski z 2010 r., Nr 48, poz. 654), to właściwym dla obszaru tego województwa jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 42 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., Nr 72, poz. 652 ze zm.), dla obszaru województwa świętokrzyskiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Zauważyć w związku z tym należy, że pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji o możliwości wniesienia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach było błędne.
Art. 59 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Uwzględniając zatem przywołany wyżej stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.