Uzasadnienie
Po otrzymaniu w dniu 26 stycznia 2015 r. odpisu wyroku z dnia 18 listopada 2014 r. oddalającego wyżej wskazaną skargę skarżąca złożyła pismo z dnia 2 lutego 2015 r., w którym sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 12 lutego 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wezwał skarżącą do złożenia tego wniosku na urzędowym formularzu w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 5 marca 2015 r. Ponieważ nie zostało wykonane, w dniu 23 marca 2015 r. referendarz wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 10 kwietnia 2015 r.
W dniu 17 kwietnia 2015 r. skarżąca wniosła sprzeciw od tego rozstrzygnięcia. Nim to jednak nastąpiło, w dniu 26 marca 2015 r. złożyła, tym razem na urzędowym formularzu, kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że w rozpatrywanym przypadku zastosowanie ma art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Mając to na względzie, odnotować należy, że w myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według określonego wzoru. Niespełnienie tego wymogu stanowi więc brak formalny wniosku uniemożliwiający nadanie wnioskowi prawidłowego biegu (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeśli z kolei pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Konsekwencją niewykonania takiego wezwania jest wydanie przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Taki sam skutek następuje w przypadku, gdy pismo to zawiera wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Stosownie bowiem do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. zarządzenie w tym przedmiocie może wydać referendarz sądowy.
Podkreślenia wymaga, że termin do wykonania wezwania do uzupełnienia lub poprawienia pisma został określony w art. 49 § 1 p.p.s.a. i wynosi siedem dni. Oznacza to, że jako termin ustawowy nie może on podlegać przedłużeniu ani skróceniu, a jego bezskuteczny upływ rodzi konieczność zastosowania rygoru, jakim wezwanie zostało opatrzone.
Jeśli więc w niniejszej sprawie w dniu 5 marca 2015 r. skarżąca odebrała wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku z dnia 2 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy, to wezwanie to winna wykonać najpóźniej w czwartek 12 marca 2015 r., czego nie uczyniła. Stwierdzenie zaistnienia tej okoliczności musi, jak wyżej wykazano, skutkować pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania.
Niejako na marginesie niezbędne jest jednak zaznaczenie, że po prawomocnym zakończeniu postępowania z tego wniosku zostanie nadany bieg kolejnemu, datowanemu na 26 marca 2015 r., wnioskowi o przyznanie prawa pomocy, który skarżąca złożyła już na urzędowym formularzu.