Uzasadnienie
Wnosząc skargę kasacyjną od wyroku z dnia 1 czerwca 2011 r., pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem, przedstawił jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Stronie przyznano już jednak w niniejszym postępowaniu prawo pomocy w tym zakresie. Nastąpiło to na podstawie postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 marca 2011 r., przy czym orzeczenie to, od którego nie wniesiono sprzeciwu, zachowało swoją moc do chwili obecnej.
Okoliczność ta ma doniosłe znaczenie, gdyż zwolnienie wynikające ze wspomnianego postanowienia odnosi się do całości kosztów sądowych, jakie związane są z postępowaniem w sprawie, w tym do tych, które łączą się z wniesieniem skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do art. 241 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postanowieniu bez określenia zakresu tego zwolnienia oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Tym samym kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów był w rozpatrywanej sprawie zbędny, zaś postępowanie o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosowanego w stosunku do postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy na zasadach analogii i – w przypadku orzeczenia referendarza sądowego – w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tego Prawa.