Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji o oddaleniu skargi A w K. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym
Na powyższe postanowienie A wniosło w dniu 21 stycznia 2019 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, która została podpisana przez prezesa zarządu W. S. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 kwietnia 2019 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."),
Przesyłka polecona zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została doręczona stronie skarżącej w dniu 16 kwietnia 2019 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca w ustawowym terminie przedłożyła uchwałę z dnia [...] o powołaniu na stanowisko prezesa zarządu W. S., załącznik do wniosku o zmianę danych w Krajowym Rejestrze Sądowym (druk KRS-ZK), w celu wykreślenia dotychczasowego prezesa zarządu i wpisania w jego miejsce dotychczasowego wiceprezesa zarządu, a także kopię jego nadania do sądu rejestrowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi (odpisu z KRS) upłynął bezskutecznie w dniu 23 kwietnia 2019 r.
Wprawdzie skarżące A złożyło dokumenty w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, jednakże nie czynią zadość ww. wezwaniu. Z dokumentów tych wynika jedynie, że uchwałą z dnia [...] powołano nowego prezesa zarządu. W dalszym ciągu nie wiadomo jednak, jaki był sposób reprezentacji strony skarżącej na dzień podpisania skargi, nie nadesłano bowiem odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że osoba wnosząca w imieniu Spółki skargę nie wykazała swojego umocowania do jej reprezentowania czy działania w jej imieniu, gdyż nie uzupełniła braku formalnego skargi i nie nadesłała odpisu z KRS wskazującej na sposób reprezentacji [...].
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Niezależnie od powyższego Sądowi jest wiadome z urzędu, że W. S. nie może pełnić funkcji prezesa spółki. Jak bowiem ustalono w sprawie toczącej się pod sygn. akt I SA/Gl 157/18 na mocy wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia [...., sygn. akt [...], który uprawomocnił się w dniu [...], został on skazany za przestępstwo z art. 271 § 1 Kodeksu karnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2204, ze zm.) oraz art. 299 § 1 tego kodeksu. Zgodnie z treścią art. 18 § 2 k.s.h. nie może być członkiem zarządu (...) osoba, która została prawomocnie skazana wyrokiem za przestępstwo wskazane w tym przepisie. "Utrata zdolności do pełnienia funkcji określonych w art. 18 § 1 k.s.h., w tym do pełnienia funkcji członka zarządu w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością następuje ex lege wskutek uprawomocnienia się wyroku za popełnione przestępstwo" (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt III CSK 107/15).
Regulacja art. 18 § 2 k.s.h. wyłącza zarówno dopuszczalność skutecznego powołania danej osoby na funkcje wskazane w § 1, jak i stanowi podstawę utraty zdolności do dalszego wykonywania tych funkcji (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt V ACa 600/12). "Osoba spełniająca negatywną przesłankę z art. 18 § 1 k.s.h. nie ma uprawnienia do pełnienia wskazanych w art. 18 § 1 k.s.h. funkcji. Stąd też jakakolwiek uchwała w zakresie powołania takiej osoby nie będzie wywoływać skutku" (tak wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 419/15).
Należy również wskazać, że "Czynność procesowa, dokonana w imieniu spółki przez osobę powołaną na członka zarządu na podstawie uchwały sprzecznej z prawem, powinna być uznana za bezskuteczną" (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I FSK 831/14). Zatem także i ten aspekt sprawy wskazuje na konieczność odrzucenia skargi podpisanej w imieniu A przez W. S.