Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia M. P., Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił postanowienie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w C. z dnia [...] Nr [...] pozostawiające bez rozpatrzenia zarzuty wniesione przez M. P. w postępowaniu egzekucyjnym oraz wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W dniu 18 marca 2008 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym w C.) Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C., reprezentowany przez pracownika ZUS, złożył skargę na powyższe postanowienie.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, gdyż została wniesiona przez organ egzekucyjny na ostateczne w toku postępowania administracyjnego postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W treści uzasadnienia wskazano, że w sytuacji, gdy organ nadzoru uchylił wydane postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, organowi egzekucyjnemu nie przysługuje prawo składania skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z utrwalonym w tej mierze poglądem przyjętym w orzecznictwie sądowym, organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przedmiot sprawy rozstrzyganej decyzją nie dotyczy interesu prawnego tego organu, gdyż nie działa on jako nosiciel tegoż w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 50 § 1 P.p.s.a., lecz jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie nadawałoby temu organowi uprawnienia z jednej strony władcze, a z drugiej uprawnienia strony, która takie rozstrzygnięcie kwestionuje (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, LEX nr 197511).
W niniejszej sprawie Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. uchylające w całości zaskarżone postanowienie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w C. i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazać należy, iż Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C., z mocy art. 19 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym pełnił rolę organu egzekucyjnego. Zgodnie zaś z art. 23 § 1, 2 oraz 4 powyższej ustawy Dyrektor Izby Skarbowej jest organem odwoławczym dla postanowień wydanych przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W tych warunkach skarga została złożona w niniejszej sprawie przez organ egzekucyjny pierwszej instancji, a zatem Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w C. nie jest stroną postępowania, a tym samym nie jest uprawniony do wnoszenia skargi.
W tym miejscu zauważyć trzeba, że również w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż w sytuacji, gdy skarga została złożona w sprawie przez organ pierwszej instancji, jest ona niedopuszczalna (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 1997 r., sygn. akt IV SA 802/95, publ. ONSA 1997 r., nr 4, poz. 179).
Wobec powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.