Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że jest osobą bezrobotną, zamieszkującą wraz z córką, również niepracującą, na nieruchomości, która stanowi własność jego brata. Zwrócił też uwagę na toczące się postępowanie w przedmiocie podziału majątku dorobkowego oraz na problemy zdrowotne będące następstwem wypadku, utrudniające mu wykonywanie pracy zarobkowej. Według wniosku skarżący nie posiada żadnego majątku.
Do wniosku dołączono zaświadczenie z dnia 25 lutego 2008 r. potwierdzające, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną od dnia 30 czerwca 2006 r., od 10 lipca 2007 r. nie posiadającą prawa do zasiłku.
Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie adwokata albo innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosując przytoczony przepis w rozpatrywanej sprawie, należy mieć przy tym na względzie, że skarżącemu przyznano już postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 r. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych. Tym samym zadośćuczynienie jego obecnemu wnioskowi o ustanowienie adwokata oznaczałoby w istocie, że niejako "na raty," w dwóch etapach, przyznano by mu prawo pomocy w zakresie całkowitym, na który – w myśl art. 245 § 2 P.p.s.a. – składają się oba analizowane dobrodziejstwa procesowe. To z kolei skłania do uwzględnienie podczas oceny wniosku także surowszych kryteriów wynikających z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Według niego przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący w wystarczającym stopniu wykazał, iż powyższa przesłanka została spełniona. Od dłuższego czasu jest on bowiem osobą bezrobotną, która już po uzyskania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych utraciła prawo do zasiłku. Tym samym jego trudna sytuacja materialna uległa dalszemu pogorszeniu, co sprawia, iż przyznanie wspomnianego prawa musi być uznane za jeszcze bardziej uzasadnione. Nie można również tracić z pola widzenia, że wnioskodawca ma na utrzymaniu niepracującą córkę oraz że ma poważne problemy zdrowotne.
W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.