Uzasadnienie
Oznaczonym w sentencji postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...], nr [...] o zawieszeniu z urzędu wznowionego postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...], ustalającą M.J. za rok podatkowy 2002 kwotę zobowiązania podatkowego z tytułu opodatkowania dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w wysokości [...] zł.
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] M.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Następnie w piśmie z dnia 12 maja 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. poinformował, że postanowieniem z dnia [...], nr [...],[...], podjął postępowanie, które zostało zawieszone z urzędu postanowieniem z dnia [...].
Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 20 maja 2014 r., przesłano skarżącemu odpis pisma organu z dnia 12 maja 2014 r. Jednocześnie zwrócono się o udzielenie w terminie siedmiu dni odpowiedzi, czy wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. postanowienia z dnia [...] o podjęciu zawieszonego z urzędu postępowania podatkowego strona podtrzymuje skargę, która stanowi przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie, czy też ją cofa.
Z kolei w piśmie z dnia 29 maja 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wskazał, że decyzją z dnia [...], nr [...],[...], uchylił w całości własną ostateczną decyzję z dnia [...], nr [...] oraz orzekając co do istoty sprawy uchylił poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie. Organ uznał zatem, że zakończył postępowanie w sprawie głównej objętej wnioskiem o wznowienie postępowania. W jego ocenie, bezprzedmiotowym stało się procedowanie w kwestii zawieszenia wznowionego postępowania, mającej charakter wpadkowy.
W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w K. zmodyfikował wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę i wniósł o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."). W piśmie z dnia 30 maja 2014 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę oraz wniósł o dokonanie zwrotu uiszczonego przez niego wpisu od skargi.
Wpis od skargi w niniejszej sprawie został uiszczony w wysokości 200,00 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpatrywanej sprawie skarżący w piśmie z dnia 30 maja 2014 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, zatem na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.