Uzasadnienie
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 marca 2015 r. zobowiązano obojga skarżących do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniach Sądu z dnia 26 marca 2015 r., sporządzonych na podstawie przytoczonego wyżej zarządzenia i skierowanych na wskazany w skardze adres, pouczono skarżących, że nieusunięcie braku skargi w terminie 7 dni spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a. Z uwagi na nieobecność adresatów rzeczone przesyłki awizowano dwukrotnie w dniach: 31 marca 2015 r. i 8 kwietnia 2015 r. Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłek we właściwym urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresatów (patrz zwrotne pokwitowania odbioru przesyłek w aktach sprawy). W dalszej kolejności wobec nieodebrania przesyłek w terminie, właściwy urząd pocztowy dokonał ich zwrotu do tut. Sądu w dniu 16 kwietnia 2014 r. z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie".
Brak formalny skargi nie został usunięty do dziś dnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Formalnym warunkiem zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym jest skutecznie wniesiona skarga. Skarga jest pismem procesowym, która poza warunkami o charakterze ogólnym (zawartymi w art. 46 P.p.s.a.) musi zawierać elementy przypisane jej art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a, jak również na mocy art. 215 § 1 tej ustawy. Stosownie do treści tego ostatniego przepisu, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Brak tej wartości uniemożliwia ustalenie wysokości wpisu sądowego od skargi, wymierzanego w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a w konsekwencji skutkuje niemożnością wezwania strony do uiszczenia należnej opłaty bądź rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Przyjmuje się, że brak wartości przedmiotu zaskarżenia jest brakiem formalnym skargi, który w wyniku wezwania przewodniczącego (patrz art. 49 § 1 P.p.s.a.) może zostać przez stronę uzupełniony. Jeśli jednak, pomimo upływu zakreślonego terminu, skarga nie zostanie uzupełniona to podlega ona odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co ma miejsce na posiedzeniu niejawnym w drodze postanowienia (patrz art. 58 § 3 tej ustawy). Z taką sytuacją mamy do czynienia w tej sprawie. Przyjęto, że wezwania doręczono w trybie zastępczym, wynikającym z treści art. 73 P.p.s.a. ze skutkiem na dzień 14 kwietnia 2015 r., tj. czternaście dni od pierwszego awizowania przesyłek. Z tych względów termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu 21 kwietnia 2015 r. Termin ten upłynął bezskutecznie.
W tych okolicznościach, stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.