Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy własną decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2002 r.
W dniu 28 marca 2008 r. (data nadania) podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym, złożył na powyższą decyzję skargę.
Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 24 września 2007 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 596/07, tutejszy Sąd skierował pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego "czy art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) jest zgodny z art. 78 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu.
Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, ponieważ w sprawie o sygn. akt
I SA/Gl 596/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, biorąc pod uwagę pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 3 kwietnia 2007 r. (II FSK 519/06), postanowieniem z dnia 24 września 2007 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zagadnienia, czy art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) jest zgodny z art. 78 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W toku rozpoznania niniejszej sprawy Sąd uznał, że rozstrzygnięcie ww. pytania prawnego będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania. Mając to na uwadze, a także względy natury celowościowej Sąd przyjął, iż postępowanie powinno zostać zawieszone.
W związku z powyższym, na podstawie wskazanego przepisu, orzeczono jak w sentencji postanowienia.