Uzasadnienie
Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej ZUS) z [...]r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji, a także z pisma ZUS z dnia 20 lutego 2020 r. wynika, że przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 14 stycznia 2020 r Zaskarżona decyzja w swej treści zawierała prawidłowe pouczenie, iż ewentualną skargę należy wnieść w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Z kolei skargę na powyższą decyzję skarżąca złożyła osobiście w Oddziale ZUS w C. w dniu 14 lutego 2020 r., to z kolei wnika z prezentaty umieszczonej na skardze oraz z pisma ZUS z dnia 26 marca 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona.
Odnotowania bowiem wymaga, że w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jeżeli więc w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 14 stycznia 2020 r., to skarga na ten akt mogła zostać wniesiona najpóźniej w czwartek 13 lutego 2020 r. Tymczasem skarżąca uczyniła to w dniu 14 lutego 2020 r., czyli po terminie.
Niezbędne zatem stało się zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.