Uzasadnienie
W piśmie z dnia 14 stycznia 2020 r. A sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca, Strona skarżąca, Spółka) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji postanowienia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 marca 2020 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: P.p.s.a.), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa, zawierająca wyżej opisane wezwanie ze stosownym pouczeniem, została doręczona Stronie skarżącej w dniu 23 marca 2020 r. Termin wskazany w przedmiotowym wezwaniu, w trakcie, którego możliwe było usunięcie braków formalnych skargi, upływał zatem z dniem 30 marca 2020 r. W dniu 30 marca 2020 r. Skarżąca wniosła do tut. Sądu, za pośrednictwem operatora pocztowego, pismo, z treści którego wynikało, iż przedkłada wraz z tym pismem wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego – rejestru przedsiębiorców. Wbrew jednak twierdzeniu zawartym w tym piśmie, stosowny dokument nie został przedstawiony.
Następnie pismem datowanym również na dzień 30 marca 2020 r., nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 21 kwietnia 2020 r. (data wpływu do tut. Sądu: 24 kwietnia 2020 r.) Spółka uzupełniła brak formalny skargi przedkładając dokument w postaci wydruku z Krajowego Rejestru Sądowego – rejestru przedsiębiorców, wykazujący umocowanie do wniesienia skargi i określający sposób reprezentacji Strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z treścią art. 28 § 1 P.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Z kolei art. 29 P.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd orzekający zważył, iż Skarżąca wraz z wniesioną skargą nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej wniesienia, jak również określającego sposób reprezentacji Strony skarżącej.
W następstwie skierowanego wezwania do usunięcia braku formalnego skargi w powyższym zakresie, Skarżąca w przepisanym prawem, 7-dniowym terminie liczonym od daty doręczenia jej wezwania, przedłożyła jedynie pismo, z którego jednakże nie wynikało umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej wniesienia, jak również sposób reprezentacji Strony skarżącej. Dopiero w dniu 24 kwietnia 2020 r. do tut. sądu wpłynęło pismo, do którego dołączono wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego – rejestru przedsiębiorców.
W kontekście powyższego Sąd zważył, iż w przepisanym prawem terminie Skarżąca nie usunęła w sposób prawidłowy braku formalnego złożonej skargi.
Podkreślić należy, iż Skarżąca działa na rynku jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, co oznacza, że w stosunku do takiego podmiotu ocena podejmowanych działań powinna zostać dokonana z uwzględnieniem podwyższonego kryterium należytej staranności. Spółka powinna zatem wykazać się dbałością i szczególną starannością w sytuacji, gdy wnosząc skargę zainicjowała postępowanie przed sądem. Natomiast fakt, że strona nie dołożyła należytej staranności, by wykonać wezwanie Sądu nie może stanowić podstawy do odstąpienia od skutków jakie rodzi dokonane uchybienie tj. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w prawidłowy sposób (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2019 r., sygn. akt II OZ 454/19).
Nienależnie od powyższego podkreślić należy, iż w wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi Skarżąca została w sposób prawidłowy pouczona o skutkach niewykonania wezwania, co realizuje zasadę udzielania pomocy stronom działającym bez fachowego pełnomocnika, wyrażoną w art. 6 P.p.s.a.
Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie, należało odrzucić skargę zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.