Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na skutek skargi Ochotniczej Straży Pożarnej w R. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy K. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został z urzędu stronom postępowania - w dniu 24 grudnia 2007 r. organowi oraz w dniu 2 stycznia 2008 r. pełnomocnikowi strony skarżącej.
W dniu 18 lutego 2008 r. Sąd stwierdził prawomocność wyroku z dniem 2 lutego 2008 r.
W piśmie z dnia 4 marca 2008 r. Gmina i Miasto K. reprezentowana przez adwokata wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego w dniu 20 listopada 2007 r.
W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, iż przedmiotem postępowania sądowego była w istocie kwestia, czy skarżący będzie podatkowym dłużnikiem a Gmina i Miasto K. – podatkowym wierzycielem. Wynik sprawy będzie zatem miał bezpośredni wpływ na prawa i obowiązki Gminy, w zakresie ustalenia zobowiązań stanowiących jej dochód. Zaskarżona decyzja dotyczy bowiem stosunku prawnopodatkowego pomiędzy podatkowym dłużnikiem (skarżącym) a podatkowym wierzycielem (Gminą). Gmina i Miasto K. powinna być zdaniem pełnomocnika traktowana jako strona, a jej interes prawny wynika z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.
Gmina ta nie była jednak stroną postępowania sądowoadministracyjnego, pomimo że uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym, i nie mogła złożyć w terminie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. O zapadłym rozstrzygnięciu dowiedziała się w dniu 27 lutego 2008 r. z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zatem, wniosek o przywrócenie terminu złożony został z zachowaniem siedmiodniowego terminu. Ponadto zdaniem pełnomocnika strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu, gdyż nie została powiadomiona o terminie rozprawy.
W załączeniu pełnomocnik Gminy nadesłał wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz kopię pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2008 r. przy którym przesłano Gminie odpis prawomocnego wyroku tut. Sądu w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Warunkiem przystąpienia Sądu do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest dokonanie określonej czynności procesowej z uchybieniem terminu przewidzianego w przepisach cytowanej ustawy.
Zaznaczyć ponadto należy, iż w myśl art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek uznać należy za niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności.
Wniosek o przywrócenie terminu uznać należy za niedopuszczalny również w sytuacji, gdy złożony został przez podmiot nie posiadający przymiotu strony postępowania.
Przedstawiona sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został bowiem przez pełnomocnika w imieniu podmiotu, nie będącego ani stroną ani też uczestnikiem postępowania a zatem nie mającego legitymacji procesowej do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z art. 32 ppsa w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Ponadto, uczestnikiem postępowania na prawach strony jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym a nie wniosła skargi, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (art. 33 §1 ppsa).
Status uczestników postępowania z mocy prawa (art. 33 § 1 ppsa) mają podmioty, legitymowane potencjalnie do wniesienia skargi, które z tego uprawnienia nie skorzystały a występowały w prowadzonym wcześniej postępowaniu administracyjnym (por. J. Borkowski: Ustawy o dwuinstancyjnym sądownictwie administracyjnym, część II, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 348).
Mając powyższe na uwadze podkreślić należy, że Gmina i Miasto K. nie jest uczestnikiem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Nie jest ona bowiem podmiotem, potencjalnie legitymowanym do wniesienia w sprawie ewentualnej skargi. Decyzję wymiarową w podatku od nieruchomości wydał w niniejszej sprawie – jako organ podatkowy pierwszej instancji – Burmistrz Miasta i Gminy K. Zgodnie z ukształtowanym już orzecznictwem, żaden przepis prawa nie przyznaje uprawnienia organowi pierwszej instancji do przekształcania się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Gdańsku z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00, Lex nr 46440).
Dodatkowo zaznaczyć trzeba, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy też sądowoadministracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, niepubl.).
Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, iż wyrok w niniejszej sprawie podlegał uzasadnieniu i doręczeniu z urzędu stronom postępowania.
Mając na uwadze wskazane okoliczności, Sąd uznał wniosek pełnomocnika Gminy i Miasta K. za niedopuszczalny i na podstawie art. 88 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.