Uzasadnienie
Postanowieniem z [...], oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...]., który na podstawie art. 34 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.), działając w charakterze wierzyciela, zaopiniował zarzuty wniesione przez J. G. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...] obejmującego należności z tytułu opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania.
Postanowienie to zawierało pouczenie, iż na postanowienie to środek zaskarżenia nie służy.
Pomimo zawartego pouczenia J. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r., art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej).
W konsekwencji, zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z uwagi na fakt, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r., zastosowanie znajduje przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w nowym brzmieniu. Z powyższego wynika zatem, że w dniu wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie wierzyciela, którego przedmiotem jest stanowisko w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, nie przysługiwała już taka skarga. Postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga o istocie sprawy, a poprzedza jedynie rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego. W pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest jednak zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej tj. postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów.
W świetle powyższego uznać należy, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, albowiem została wniesiona na postanowienie utrzymujące w mocy stanowisko Wierzyciela. Co więcej o braku zaskarżenia zaskarżonego postanowienia do sądu administracyjnego skarżący został prawidłowo pouczony, co wynika wprost z zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p,p,s,a,, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.