Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 maja 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej z dnia 26 marca 2012 r. o przyznanie prawa pomocy. Przesyłka zawierająca odpis tego orzeczenia awizowana była z powodu nieobecności adresata (likwidatora Spółki) w dniu 1 czerwca 2012 r. Powtórne zawiadomienie pozostawione było w skrzynce do doręczania korespondencji w dniu 11 czerwca 2012 r. W dniu 18 czerwca 2012 r. przesyłka została wydana osobie uprawnionej do odbioru korespondencji.
W dniu 25 czerwca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynął do Sądu sprzeciw Spółki od wskazanego na wstępie zarządzenia referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Sprzeciw jest spóźniony i jako taki podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie: P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Z kolei po myśli art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a., na wydane przez referendarza sądowego zarządzenie co do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Jednocześnie, sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia z dnia 28 maja 2012 r. upłynął bezskutecznie z dniem 22 czerwca 2012 r. (piątek – dzień roboczy). Jest tak dlatego, że przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia została doręczona ze skutkiem na dzień 15 czerwca 2012 r. (pomimo jej faktycznego wydania w dniu 18 czerwca 2012 r.). Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W świetle przytoczonej regulacji prawnej stwierdzić należy, iż w stosunku do strony skarżącej siedmiodniowy termin przewidziany do złożenia sprzeciwu nie został zachowany, gdyż likwidator Spółki wniósł go w dniu 25 czerwca 2012 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej), a więc po terminie.
Uchybienie terminowi pociągnąć musi zatem negatywne konsekwencje dla strony, Sąd jest bowiem zobowiązany wniesiony po terminie sprzeciw odrzucić. Konsekwencje te znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, orzeczone na wniosek, który strona jest uprawniona złożyć.
Z uwagi na to - na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia