Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS") utrzymał w mocy własne postanowienie o odmowie wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych podziału przez wydzielenie.
Na powyższe postanowienie A. w L. (dalej: "strona skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W piśmie z dnia 6 maja 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę. Wskazał, że powodem powyższego są obecne plany finalizacji transakcji w krótkim horyzoncie czasowym, a oczekiwanie na rozstrzygnięcie Sądu oraz czas niezbędny na ponowne wydanie interpretacji znacznie opóźniałoby uzyskanie odpowiedzi w zakresie skutków w podatku od czynności cywilnoprawnych. Ponadto podniósł, że organy podatkowe w ostatnim czasie wydały szereg interpretacji indywidualnych potwierdzających brak opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych transakcji podziału.
Jednocześnie podał, że w zaskarżonym postanowieniu DKIS dokonał połączenia argumentacji dla wniosków dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych. Spółka doprecyzowując opis zdarzenia przyszłego ponownie wystąpiła o wydanie interpretacji w zakresie skutków w podatku dochodowym planowanej reorganizacji i otrzymała pozytywne interpretacje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W omawianej sprawie pełnomocnik strony skarżącej w piśmie procesowym z dnia 6 maja 2024 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.