Uzasadnienie
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej także: "organ odwoławczy", "Kolegium") z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] nr [...] określającą A S.A. w W. (dalej: "skarżąca", "spółka") wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...]zł.
Na rozprawie w dniu 21 lipca 2016 r. Sąd postanowił wystąpić do organu odwoławczego o przekazanie w terminie 7 dni informacji, czy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2010 r. został przerwany lub zawieszony, zobowiązując jednocześnie do przedstawienia stosownych dokumentów.
W piśmie z dnia 16 sierpnia 2016 r. organ odwoławczy poinformował, że bieg terminu przedawnienia przerwany został w dniu 31 grudnia 2015 r. poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego, tj. zajęcie rachunku bankowego spółki w Banku [...] S.A. w W. Kolegium nadesłało również pismo Burmistrza Miasta P. z dnia 4 sierpnia 2016 r., z którego wynika, że zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r. określone decyzją z dnia [...] skierowane zostało do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego Burmistrza Miasta P. z dnia [...] nr [...]. Organ odwoławczy nadesłał również kopię pisma Naczelnika [...][...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia 26 lutego 2016 r. w którym Naczelnik ten poinformował Burmistrza Miasta P., że prowadził postępowanie egzekucyjne wobec skarżącej na podstawie ww. tytułu wykonawczego.
W piśmie z dnia 4 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Argumentując wniosek stwierdził on, iż wynik postępowania zależy od sposobu rozpatrzenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne, prowadzone w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...]. Pełnomocnik spółki zaznaczył, że nie zostało w dalszym ciągu prawomocnie zakończone postępowanie egzekucyjne, prowadzone przez Naczelnika [...][...] Urzędu Skarbowego w W. na podstawie tego tytułu wykonawczego. Jak wskazywał pełnomocnik skarżącej, złożona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...][...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] nr [...] w sprawie zarzutów złożonych w zakresie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...]. Pełnomocnik spółki stwierdził, że rozstrzygnięcie w sprawie zarzutów będzie mieć wpływ na niniejszą sprawę, gdyż decyzja Kolegium z dnia [...] została doręczona po upływie terminu przedawnienia.
Pełnomocnik skarżącej załączył kopię postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] oraz kopię skargi na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., datowanej na 19 października 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zaakcentować należy, że istotą problemu w niniejszej sprawie jest m.in. kwestia ustalenia, czy doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego spółki za 2010 r., określonego w kontrolowanych decyzjach, jak również czy podjęte czynności egzekucyjne spowodowały przerwanie biegu terminu przedawnienia. Zdaniem skarżącej jej zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2010 r. uległo przedawnieniu, z kolei organy podatkowe stoją na stanowisku, że z uwagi na zastosowanie wobec skarżącej środka egzekucyjnego termin ten został przerwany w dniu 31 grudnia 2015 r.
Z dokumentów przedłożonych przez pełnomocnika strony skarżącej wynika, iż kontroli sądowoadministracyjnej zostały poddane postanowienia, dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, obejmującym zobowiązanie podatkowe określone decyzjami stanowiącymi przedmiot kontroli w rozpatrywanej sprawie.
Należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 599 ze zm.) zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w odniesieniu do zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące.
Z powyższego wynika zatem, iż w przypadku uznania przez wierzyciela podniesionych przez skarżącą zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za zasadne, postępowanie to winno być umorzone, a co za tym idzie dojdzie do uchylenia dokonanych czynności. W przeciwnym zaś razie dokonane w postępowaniu egzekucyjnym czynności będą prawnie wiążące.
Konkludując należy stwierdzić, że sposób rozpatrzenia zgłoszonych zarzutów wobec egzekucji administracyjnej determinuje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, albowiem odnosi się do postępowania egzekucyjnego, które wpływa na bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a tym samym dopuszczalności określenia jego wysokości w zaskarżonej decyzji.
Oceniając powyższe z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej Sąd przyjął, iż niniejsze postępowanie powinno zostać zawieszone.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.