Uzasadnienie
W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając z upoważnienia i w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, wydał na wniosek T. G. interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nr [...], w której za nieprawidłowe uznał stanowisko wnioskodawcy w zakresie skutków, jakie w podatku dochodowym od osób fizycznych wywołuje objęcie udziału po cenie nominalnej niższej niż jego wartość rynkowa.
Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a po otrzymaniu w dniu 2 stycznia 2017 r. odpowiedzi, w której organ stwierdził brak podstaw do zmiany swego stanowiska, w dniu 2 lutego 2017 r. wniósł skargę na ten akt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona.
Dostrzeżenia bowiem wymaga, że na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie natomiast do art. 53 § 2 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę na taki akt wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który akt ów wydał, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a w sytuacji, gdy nie została ona udzielona – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Jeżeli więc w niniejszej sprawie wnioskodawca otrzymał odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 2 stycznia 2017 r., to skargę mógł wnieść najpóźniej w środę 1 lutego 2017 r. Uczynił to jednak dnia następnego i z tego względu konieczne stało się zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.