Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 221 w związku z art. 239 oraz art. 165a § 1 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: "Ordynacja" lub "O.p.") i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. nr 112, poz. 770 ze zm.) – po rozpatrzeniu zażalenia T. R. (dalej zwany "wnioskodawcą") z dnia [...] r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku z dnia 22 sierpnia 2013 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w części dotyczącej możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez innych niż wnioskodawca wspólników spółki cywilnej z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w sytuacji zmiany składu osobowego tej spółki – utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu postanowienia organ interpretacyjny wskazał, że w dniu [...] roku do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w B. wpłynął wniosek T. R. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez wspólników spółki cywilnej z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w sytuacji zmiany składu osobowego tej spółki.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: wspólnicy spółki cywilnej (w tym wnioskodawca) korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Wspólnicy mają zamiar przyjąć do Spółki nowego wspólnika, będącego osobą fizyczną, który będzie uczestniczył jedynie w zyskach Spółki, natomiast będzie zwolniony z udziału w stratach. Wspólnicy rozważają również zawarcie z nowym wspólnikiem porozumienia, na mocy którego nowy wspólnik może zostać wyłączony ze Spółki, jeżeli nie spełni ustalonych warunków w określonym czasie.
W związku z powyższym zadano następujące pytania:
- 1) czy przystąpienie do Spółki nowego wspólnika spowoduje utratę przez wspólników s.c. prawa do zwolnienia strefowego?,
- 2) czy ewentualne wystąpienie nowego wspólnika ze spółki spowoduje utratę przez wspólników s.c. prawa do zwolnienia strefowego?
Zdaniem wnioskodawcy, zarówno przystąpienie, jak i wystąpienie ze Spółki nowego wspólnika nie spowoduje utraty przez wspólników s.c. prawa do zwolnienia strefowego.
Po dokonaniu analizy ww. wniosku Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, w dniu [...] r. wydał:
- – indywidualną interpretację prawa podatkowego (nr [...]) w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę jako wspólnika spółki cywilnej z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w sytuacji zmiany składu osobowego tej spółki,
- – postanowienie (nr [...]), w którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie części wniosku, tj. w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez innych niż wnioskodawca wspólników spółki cywilnej z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w sytuacji zmiany składu osobowego tej spółki.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 165a § 1 w związku z art. 14 § 1 oraz art. 14h Ordynacji podatkowej, wnosząc o jego uchylenie i "wszczęcie postępowania w sprawie udzielenia interpretacji podatkowej".
W uzasadnieniu zażalenia wnioskodawca podniósł, że był – jako wspólnik spółki cywilnej – osobą składającą wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego. Dla uzasadnienia własnego stanowiska zaprezentowanego w tym wniosku musiał przedstawić sytuację prawną spółki cywilnej. Dlatego też w uzasadnieniu tego wniosku jest mowa o wspólnikach s.c. Podkreślił, że skutki w podatku dochodowym od osób fizycznych mogą dotyczyć wyłącznie wspólników s.c., a nie samej spółki, która przecież nie jest podatnikiem podatku dochodowego. W opinii wnioskodawcy ta sprawa jest tak oczywista, że nie musi wymagać żadnego dodatkowego wyjaśnienia.
Co więcej, jeżeli organ interpretacyjny miał w tej kwestii wątpliwości, to powinien wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez odpowiednie doprecyzowanie pytań. Organ tego jednak nie zrobił, w związku z czym nie może być mowy o odmowie wszczęcia w tej sprawie postępowania. Wnioskodawca nie może bowiem ponosić jakichkolwiek negatywnych konsekwencji w związku z brakiem należytego postepowania ze strony organu. Podkreślił, że wydanie przez organ zaskarżonego postanowienia należy potraktować tylko jako wybieg, którego celem jest unikniecie wydania w tej sprawie interpretacji podatkowej.
Po rozpatrzeniu ww. zażalenia postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów – jako organ drugoinstancyjny – utrzymał w mocy postanowienie pierwszoinstancyjne.
Ustosunkowując się do zarzutów zażalenia organ drugiej instancji wskazał, że wnioskodawca uzyskał indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego w swojej sprawie i w żądanym przez niego zakresie (interpretacja z dnia [...] roku, nr [...]). Skoro więc wnioskodawca otrzymał w swojej sprawie interpretację, to niczym nieuzasadnione jest twierdzenie, że organ wydając zaskarżone postanowienie zmierzał do uchylenia się od wydania interpretacji oraz że w związku z tym podatnik poniósł jakiekolwiek negatywne konsekwencje (np. nie uzyskał żądanej interpretacji).
Następnie podniósł legitymację do złożenia wniosku uprawniającą do uzyskania strony w postępowaniu interpretacyjnym ma "zainteresowany", który w swojej indywidualnej sprawie rozpoznawanej w granicach przedstawionego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego zwraca się do organu interpretacyjnego o rozstrzygnięcie wątpliwości w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego. Status zainteresowanego w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej należy zatem rozpatrywać przez pryzmat kwestii prawnej poddanej do rozważenia organom podatkowym, która przesądza o możliwości skorzystania z udzielonej interpretacji. W odniesieniu do interpretacji przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania tym podatkiem dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej oznacza to, że co do zasady zainteresowanym w sprawie może być wyłącznie osoba fizyczna, która uzyskuje dany dochód, tj. osoba będąca podatnikiem podatku dochodowego od tych dochodów.
Organ odwoławczy podkreślił, że wnioskodawca przedstawiając własne stanowisko w sprawie odniósł się do uprawnień podatkowych wszystkich wspólników spółki. Taka konstrukcja wniosku oznacza, że wnioskodawca oczekiwał interpretacji indywidualnej dotyczącej prawnopodatkowej sytuacji wszystkich wspólników spółki cywilnej, tj. możliwości zwolnienia z opodatkowania uzyskanych przez nich dochodów. Tym samym wniosek dotyczył nie tylko indywidualnej sprawy wnioskodawcy, lecz także innych niż podatnik wspólników s.c. – zatem także podmiotów niebędących "zainteresowanymi" w rozumieniu przepisów O.p. W konsekwencji w tej części, tj. w zakresie w jakim wniosek dotyczył sytuacji prawnopodatkowej innych niż wnioskodawca wspólników spółki cywilnej uzasadniona była odmowa wszczęcia postępowania.
Za chybiony uznał również organ odwoławczy zarzut naruszenia art. 169 § 1 O.p. Odnosząc się do tego zarzutu wskazał, że w części w jakiej wniosek dotyczył podatnika, jako podmiotu posiadającego status "zainteresowanego" w sprawie, wniosek ten nie wymagał uzupełnienia. Wszelkie twierdzenia zawarte we wniosku odnoszące się do pozostałych wspólników spółki cywilnej dotyczyły także sytuacji wnioskodawcy. W takim przypadku nie można twierdzić, że w takim zakresie w jakim organ upoważniony był do wydania interpretacji indywidualnej (dotyczącej indywidualnej sprawy wnioskodawcy) wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, które skutkowałyby obowiązkiem wezwania do ich uzupełnienia.
W skardze złożonej do WSA w Gliwicach, pełnomocnik wnioskodawcy zarzucił naruszenie art. 165a § 1w związku z art. 14b § 1, art. 14h oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej i wniósł o uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości.
Uzasadniając powyższe zarzuty pełnomocnik powtórzył argumentację zawartą w treści złożonego wcześniej zażalenia.
W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny podtrzymał dotychczasową argumentację zawartą w objętym nią postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ocena prawidłowości postanowienia organu interpretacyjnego z dnia 31 stycznia 2014 roku utrzymującego w mocy, wydane na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14 b § 1 i art. 14h O.p., postanowienie tego organu o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia na wstępie wskazać należy na ratio legis unormowania rozdziału 1a Działu II Ordynacji podatkowej, w którym ustawodawca uregulował postępowanie w sprawie indywidualnych interpretacji, zezwalając jednocześnie, na mocy art. 14h tej ustawy, na odpowiednie stosowanie w tej procedurze, niektórych innych przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV.
Przechodząc do istoty sporu podkreślenia wymaga, że w celu zabezpieczenia swojego interesu prawnego, zainteresowany (wnioskodawca) ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwającej wątpliwości regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego. Instytucja indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego pełni dwie funkcje, tj.:
- 1) informacyjną, ponieważ ma na celu usunięcie ewentualnych wątpliwości co do prawno-podatkowych skutków dotyczących zastosowania konkretnego przepisu prawa podatkowego w konkretnym stanie faktycznym oraz
- 2) gwarancyjną, ponieważ chroni podmiot, który zastosował się do wydanej w jego sprawie interpretacji indywidualnej przed ewentualnymi negatywnymi skutkami wynikającymi z zastosowania się do jej treści.
Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Ordynacja podatkowa nie zawiera legalnej definicji interpretacji przepisów prawa podatkowego, jednakże w art. 3 ust. 2 tej ustawy (znowelizowanym z dniem 1 stycznia 2007 r.) stanowi, że ilekroć w Ordynacji podatkowej jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.
Natomiast w ust. 1 art. 3 Ordynacji podatkowej ustawodawca wyjaśnił pojęcie ustaw podatkowych, które obejmuje ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.
Wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Stosownie zaś do art. 14b § 3 O.p., składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej – wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1-2 O.p.).
Powołane powyżej przepisy zakreślają granice tak przedmiotowe jak i podmiotowe sprawy z zakresu interpretacji przepisów prawa podatkowego. Przedmiotem interpretacji może być wyłącznie indywidualna, a więc dotycząca bezpośrednio zainteresowanego, sprawa i przepisy prawa podatkowego, zaś podmiotem osoba zainteresowana, w swojej konkretnej, indywidualnej sprawie. dotyczącej zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. W konsekwencji, organ wydający interpretację, po wpłynięciu wniosku o wydanie interpretacji, dokonuje jego wstępnej oceny, ustalając m.in.:
- a) czy wniosek ten pochodzi od osoby zainteresowanej oraz
- b) czy sposób skonstruowania tego wniosku pozwala na wydanie rozstrzygnięcia zawierającego elementy wymagane dla interpretacji indywidualnych i spełniające funkcje przypisane tej instytucji przez ustawodawcę.
W sytuacji stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania i rozpatrzenie treści żądania, organ interpretacyjny nie przystępuje do merytorycznego badania wniosku, lecz jest zobowiązany odmówić wszczęcia postępowania, zgodnie z art. 165a w zw. z art. 14h O.p. Stosownie do nich, organ interpretacyjny wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji indywidualnej, gdy wniosek o jej wydanie został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub gdy z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w tej sprawie nie może być wszczęte. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Stanowisko organu podatkowego zawarte w interpretacji powinno zatem dawać wnioskodawcy wyraźną odpowiedź na postawione przez niego pytanie, w szczególności wówczas, gdy organ uznaje jego stanowisko za nieprawidłowe.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że z przywołanych przepisów wynika, że zainteresowanym, jak ustawa nazywa stronę podatkowego postępowania interpretacyjnego, w rozumieniu art. 14b § 1 O.p., jest ten, kto zwraca się o wydanie wymienionej interpretacji w jego indywidualnej sprawie. Wskazanie we wniosku indywidualnej sprawy stanowi niezbędny warunek uznania podmiotu za zainteresowanego w znaczeniu przyjętym w przywołanym przepisie.
Należy zatem przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego. Osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. Wynika to explicite z tej części przepisu art. 14b § 1 O.p., w której ustawodawca stanowi, że interpretację wydaje się na pisemny wniosek zainteresowanego "w jego sprawie". Wykładnia systemowa art. 14b O.p. wskazuje, że dotyczy on wyłącznie takich stanów faktycznych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej.
Powyższe wywody znajdują potwierdzenie zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych. Zdaniem C. Kosikowskiego wniosek może być złożony tylko w indywidualnej sprawie zainteresowanego (C. Kosikowski (w:) J. Brolik, R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnerowicz, W. Stachurski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Lex 2013, teza 3 do art. 14b Ordynacji podatkowej). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że osobą zainteresowaną w sprawie w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. jest tylko taki podmiot, który pyta o własną sytuację prawnopodatkową, a nie o sytuację prawną innych podmiotów (wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 maja 2009 r., I SA/Łd 84/09, LEX nr 534620). Tak samo twierdzi WSA w Warszawie (wyrok z dnia 25 stycznia 2010 r., III SA/Wa 1346/09, M. Pod. 2010, nr 6, s.
- 47) przyjmując, że podmiot występujący z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji może wnioskować o określenie własnej sytuacji prawnopodatkowej, a nie sytuacji prawnopodatkowej innych podmiotów.
Podkreślenia przy tym wymaga – na co zasadnie zwrócił uwagę organ interpretacyjny, że indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego daje zainteresowanemu podmiotowi swoistą ochronę prawną, o której stanowi art. 14k O.p. Zawarte w tym przepisie gwarancje dla wnioskodawcy oznaczają, że zastosowanie się przez niego do interpretacji indywidualnej (przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną) nie może mu szkodzić. Nie można wydać interpretacji, która nie będzie spełniała poza funkcją interpretacyjną, funkcji gwarancyjnych, które są ściśle ze sobą związane. Tak więc istotne jest, aby pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą istniał związek wyrażający się tym, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy.
Reasumując interes, który ma wstąpić po stronie wnioskodawcy, oznacza wyłącznie interes prawnopodatkowy, a nie interes faktyczny.
Uwzględniając powyższe przypomnieć należy, że Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, po dokonaniu analizy wniosku skarżącego z dnia [...] roku, wydał w dniu[...] r.:
- – indywidualną interpretację prawa podatkowego (nr [...]) w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę jako wspólnika spółki cywilnej z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w sytuacji zmiany składu osobowego tej spółki,
- – postanowienie (nr [...]), w którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie części wniosku, tj. w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez innych niż wnioskodawca wspólników spółki cywilnej z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w sytuacji zmiany składu osobowego tej spółki.
Skoro – jak trafnie wykazał to organ interpretacyjny – wniosek skarżącego dotyczył nie tylko jego indywidualnej sprawy, lecz także innych niż wnioskodawca wspólników spółki cywilnej, a zatem także podmiotów niebędących zainteresowanymi w rozumieniu powołanych wyżej przepisów Ordynacji podatkowej, to prawidłowo Minister Finansów odmówił wszczęcia postępowania w tej części, tj. w zakresie w jakim wniosek dotyczył sytuacji prawnopodatkowej innych niż wnioskodawca wspólników spółki cywilnej.
Jeszcze raz podkreślić należy, że zgodnie z art. 14b § 1 O.p., Minister Finansów wydaje interpretację na wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. Interes, który ma wystąpić po stronie tego podmiotu, oznacza wyłącznie interes prawnopodatkowy, a nie interes faktyczny. W związku z powyższym podatnik nie jest legitymowany do wystąpienia z wnioskiem o interpretację, która dotyczyć ma sytuacji prawnopodatkowej innego podmiotu (w rozpatrywanej sprawie innych niż wnioskodawca wspólników spółki cywilnej), tj. osób nie będących zainteresowanymi w rozumieniu powołanych wyżej przepisów Ordynacji podatkowej.
Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Zasadnie bowiem organ interpretacyjny wyjaśnił, że w części w jakiej wniosek dotyczył wnioskodawcy, jako podmiotu posiadającego status zainteresowanego w sprawie, wniosek ten nie wymagał uzupełnienia. Wszelkie twierdzenia zawarte we wniosku odnoszące się do pozostałych wspólników spółki cywilnej dotyczyły także sytuacji wnioskodawcy. W tym przypadku nie można twierdzić, że w takim zakresie w jakim organ upoważniony był do wydania interpretacji indywidualnej (dotyczącej indywidualnej sprawy wnioskodawcy) wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, które skutkowałyby obowiązkiem wezwania do ich uzupełnienia. A zatem wzywanie strony do uzupełnienia wniosku na podstawie art. 169 O.p. w związku z art. 14h O.p. nie było uzasadnione.
Całkowicie niezrozumiały jest zarzut pełnomocnika, że wydanie zaskarżonego postanowienia było "wybiegiem" organu interpretacyjnego, zmierzającym do uniknięcia wydania żądanej przez wnioskodawcę interpretacji indywidualnej. Z akt nadesłanych do Sądu (co wyżej zostało już wykazane) wynika, że wnioskodawca uzyskał indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego w swojej sprawie i w żądanym przez siebie zakresie (interpretacja z dnia [...] roku, nr [...]). Skoro więc skarżący otrzymał w swojej sprawie interpretację, to pozbawione jest jakichkolwiek podstaw twierdzenie, że organ wydając postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w części w jakim wniosek dotyczył sytuacji prawnopodatkowej innych niż wnioskodawca wspólników spółki cywilnej zmierzał do uchylenia się od wydania interpretacji oraz, że w związku z tym podatnik poniósł jakiekolwiek negatywne konsekwencje.
Ze względów wyżej wyrażonych skład orzekający w niniejszej sprawie, podzielił zatem stanowisko organu interpretacyjnego.
Mając na uwadze powyższe i nie znajdując innych naruszeń prawa, mogących skutkować wyeliminowaniem zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, na mocy art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.