Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocy własne postanowienie o odmowie wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.
Na powyższe postanowienie A. w L. (dalej: "strona skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W piśmie z dnia 6 maja 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę. Wskazał, że powodem powyższego jest wydanie na wniosek Spółki, w którym doprecyzowano opis zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia, że niezależnie od metody rachunkowego rozliczenia podział, z uwagi na przyjęcie przez spółkę przejmującą dla celów podatkowych wartości przejmowanych składników majątku wchodzących w skład działalności holdingowej w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych spółki dzielonej, będzie spełniony warunek określony w art. 12 ust. 4 pkt 3e lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, pozytywnej interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2024 r. nr 0114-KDIP2-2.4010.680.2023.4.AP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W omawianej sprawie pełnomocnik strony skarżącej w piśmie procesowym z dnia 6 maja 2024 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.