Uzasadnienie
W piśmie z dnia 7 lutego 2020 r. A z o.o. w G. (dalej: "strona skarżąca", "skarżąca spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: "Sądu") na wynik kontroli Prezydenta Miasta G. w zakresie prawidłowości przekazywania danych do ustalenia wysokości należnej dotacji za miesiące od marca do czerwca 2019 r., przyznanej na rzecz prowadzonej przez stronę skarżącą B nr [...] w G..
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 marca 2020 r. wezwano skarżącą spółkę do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej w skrócie: "P.p.s.a."), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencję sądową, zawierającą wskazane wyżej wezwanie wraz ze stosownym pouczeniem, awizowano w dniu 4 czerwca 2020 r., umieszczając w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienie o pozostawieniu korespondencji w placówce pocztowej, po czym w dniu 18 czerwca 2020 r. przesyłka została wydana pełnomocnikowi pocztowemu strony skarżącej, co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych.
W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 25 czerwca 2020 r., brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. W przypadku nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie skarga podlega zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzuceniu w formie postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Artykuł 29 P.p.s.a. nakłada przy tym na przedstawicieli ustawowych, organy oraz osoby wskazane w art. 28 ustawy obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Zauważyć należy przy tym, że zgodnie z art. 67 § 2 P.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym dla osoby prawnej doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentacji przed sądem, względnie do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. W przypadku niemożności doręczenia pisma w ten sposób stosuje się art. 73 P.p.s.a., to znaczy pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo urzędzie gminy (§ 1). Równocześnie pozostawia się zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej lub urzędzie gminy w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 2). W razie niepodjęcia przesyłki w terminie siedmiodniowym, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia (§ 4).
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie przedłożyła wraz z wniesioną skargą dokumentu wykazującego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej wniesienia ani określającego sposób reprezentacji spółki. W konsekwencji Sąd wezwał ją do usunięcia stwierdzonego uchybienia skargi. Przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie z dnia 29 maja 2020 r. do usunięcia braku formalnego skargi z pouczeniem awizowano w dniu 4 czerwca 2020 r., a stosowne zawiadomienie o pozostawieniu korespondencji w placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Następnie w dniu 18 czerwca 2020 r. została ona wydana pełnomocnikowi pocztowemu strony skarżącej. Był to zarazem ostatni dzień terminu czternastodniowego, o którym mowa w art. 44 § 1 P.p.s.a., z upływem którego – w przypadku nieodebrania korespondencji – nastąpiłaby tzw. fikcja doręczenia.
Oznacza to, że termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, liczony od dnia 18 czerwca 2020 r., upłynął skarżącej spółce z dniem 25 czerwca 2020 r. Uchybienie nie zostało jednak usunięte, w związku z czym skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu.
Niezależnie od wymogów formalnych, których niespełnienie przez skargę uniemożliwia przystąpienie do merytorycznej oceny jej zasadności, Sąd zwrócił uwagę, że przedmiot skargi w postaci wyniku kontroli nie stanowi aktu podlegającego kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W szczególności, jako ograniczający się do ustaleń faktycznych i wskazania dostrzeżonych nieprawidłowości, wynik kontroli nie zawiera władczego rozstrzygnięcia o obowiązkach bądź prawach strony, czyli obligatoryjnego elementu decyzji administracyjnej. Na podstawie wyniku kontroli na stronę nie nałożono też obowiązków ani nie przyznano uprawnień w sposób bezpośredni, w związku z czym nie stanowi on "aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W konsekwencji skarga, nawet w przypadku uzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego, podlegałaby odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe rozważania, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji, tj. o odrzuceniu skargi.